دی

از آنجایی که دیابت یک بیماری شایعی می باشد و به نظر می رسد که میزان آن در سالهای اخیر افزایش یافته است. تحقیقات زیادی در جهت پیشگیری، معالجه و درمان عوارض آن در حال انجام می باشد. کسانی که مبتلا به دیابت هستند خیلی باید در کنترل آن دقت لازم را داشته باشند. زیرا بالا رفتن قند خون باعث خطرات وخیمی خواهد شد. شاید تا به حال شنیده باشید که یک شخص دیابتی شب خوابیده و صبح بیدار نشده است. علت آن چیست؟ در ادامه می خوانیم.

کمای دیابتی چیست؟

کتواسیدوز یا کمای دیابتی جزو عوارض کشنده دیابت است. این بیماری در سال‌های اخیر رو به افزایش گذاشته، ولی خوشبختانه با پیشرفت روش‌های تشخیصی‌، افزایش آگاهی بیماران و پزشکان و بهبود روش‌های درمانی مرگ و میر ناشی از آن کاهش یافته است. کتواسیدوز دیابتی زمانی پدیدار می‌شود که قند خون در نتیجه کمبود انسولین افزایش یافته، ولی اجازه ورود به سلول‌ها را ندارد. لذا سلول‌ها برای تأمین سوخت مورد نیاز خود به تجزیه چربی‌ها و پروتئین‌های بدن رو می‌آورند. از تجزیه این مواد، سوخت‌های کم‌انرژی و بسیار مضر به وجود می‌آید که کتون نام دارد. گاهی کمبود انسولین به تجمع قند در خون و افزایش سطح قند خون و اختلالاتی منجر می‌شود که زمینه‌ساز کمای دیابتی است.

کتواسیدوز دیابتی ممکن است اولین تظاهر دیابت نوع یک باشد. معمولا بیماران ابراز می‌کنند از چند هفته قبل از پیدایش آن پرنوشی، پرادراری، بی‌اشتهایی و کاهش وزن داشته‌اند. در ادامه تهوع، استفراغ و گاهی درد شکم به این علائم اضافه شده تا به مراجعه پزشکی رسیده‌اند. در صورت مراجعه نکردن بیمار در این مرحله و پیشرفت بیماریش ممکن است کاهش سطح هوشیاری، کما و سپس مرگ رخ دهد. برخی حوادث نیز ممکن است به پیدایش کتواسیدوز دیابتی یا کمای دیابتی منجر شود که مهم‌ترین آنها عبارتند از استرس، عفونت، تصادفات، جراحی و برخی داروها.

تشخیص بموقع و شروع سریع درمان بسیار حیاتی است. این افراد معمولا مقادیر زیادی از آب بدن خود را در جریان بیماری از دست می‌دهند. بنابراین در ساعات اولیه شروع درمان باید تلاش شود مایعات از دست رفته جبران شود. اقدام اساسی بعدی تزریق انسولین به بیمار است. انسولین مجوز ورود گلوکز به سلول‌ها را صادر می‌کند و از پیدایش کتون جلوگیری می‌کند و به این ترتیب قادر است بعد از چند ساعت PH خون را از حالت اسیدی به حالت طبیعی برگرداند.

دیسک گردن:

به دلیل قرار گرفتن گردن در حالات نامناسب، فشار و ضربه های ناگهانی و مداوم بر مهره های گردن ستون فقرات آسیب می بیند. به مرور زمان این حرکات شدید باعث ایجاد دیسک گردن یا به عبارتی بیرون زدگی دیسک گردن می شوند. 

گردن از اندام های مهم بدن به شمار می رود که در بسیاری از قسمت های بدن گسترش یافته، همچنین کار برخی از اعضا به ستون فقرات وابسته است، پس می بایست در حرکات خود دقت داشته باشید زیرا حرکت گردن به سمت عقب و جلو به طور ناگهانی برای دیسک گردن بسیار زیان آور است.

زمانی که مهره بین گردن آسیب می بیند بیمار با گردن درد روبرو شده و با محدودیت در انجام وظایف خود مواجه می شود، لیکن اگر فتق دیسک گردن رخ دهد، با پاره شدن و جابه جایی دیسک گردن قابل مشاهده پزشکی است. فتق گردن موجب آسیب رسیدن به ریشه نخاع شده و سبب تحریک و انتشار درد به اندام های دیگر بدن می شود.

دلایل مختلفی وجود دارد که سبب به وجود آمدن دیسک گردن می شود، با افزایش سن و روند پیری، تحلیل و خشکی دیسک، فضای موجود بین مهره های گردن کاهش می یابد، به همین دلیل احتمال بیرون زدگی دیسک افزایش یافته، همچنین رباط ها و استخوان هایی که ستون فقرات را تشکیل می دهند، از مقاومت و انعطاف پذیری کمتری برخوردار خواهند بود، این تغییرات به مرور زمان و با افزایش سن سبب تنگ و باریک تر شدن کانال نخاعی گردن شده و موجب وارد کردن فشار بر طناب نخاعی می شود که تنگی کانال نخاعی گردن را به دنبال خواهد داشت.

تنگی کانال نخاعی گردن تا زمانی که درد آن محدود به گردن درد باشد با درمان های احتیاطی در مدت زمان طولانی قابل مراقبت و درمان است، اما اگر تنگی کانال نخاعی بیمار شدید باشد، به طوری که تمام طول روز درد شدید داشته باشد می بایست به جراح مغز و اعصاب مراجعه و آزمایش های اولیه را انجام گیرد.

به گزارش مهر، در این مطالعه ۲۵۱ کودکی که زودهنگام متولد شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. شواهد نشان داد مادرانی که در دوره بارداری شان استرس بیشتری تجربه کرده بودند مجرای ماده سفید مغزشان رشد معیوبی بود.

مادران پرسشنامه ای را تکمیل کردند که از آنها در مورد تجربه شان از وقایع استرس زا نظیر شرایطی کوتاه مدت همچون تغییر منزل یا شرکت در یک آزمون یا عوامل استرس زا شدیدتر نظیر طلاق و جدایی پرسیده شده بود. براساس تعداد عوامل استرس زا تجربه شده به این زنان نمره داده شد.

محققان با استفاده از تکنیک تصویربرداری پزشکی به بررسی ساختار ماده سفید مغز هم پرداختند.

«الکساندرا لاتارسکیو»، پژوهشگر ارشد از کالج لندن کینگ، در این باره می گوید: «ما دریافتیم مادرانی که قبل از بارداری و در طول بارداری استرس بیشتری داشتند، ماده سفید مغز کودک شان تغییر یافته بود.»

سلامت روانی بد مادران در طول بارداری پیامدهای نامساعدی برای نوزاد دارد که از آن جمله می توان به تولد زودهنگام یا وزن کم در زمان تولد اشاره کرد.

ویروس HIV یا ایدز بدن یک بیماری غیر قابل تجدید است که به سیستم ایمنی بدن شما حمله می کند و از طریق مایعات بدن مانند مایع منی، خون و شیر مادر (البته نه بزاق) عبور می کند. اگر چه برای آن درمانی وجود ندارد اما ، افراد مبتلا به اچ آی وی می توانند با درمان های (antiretroviral(ART، سالم زندگی کنند. به همین دلیل بسیار مهم است که ویروس در اسرع وقت شناسایی شود.

اما این می تواند چالش برانگیز باشد زیرا اولین نشانه های HIV خود را به شکل آنفلوانزا، از جمله تب، گلودرد، درد، و غیره نشان می دهد. در ادامه برخی از نشانه هایی که HIV خود را در زنان نشان می دهد، معرفی می کنیم:

 به گزارش فارس به نقل از مدیکال نیوز، بزرگ‌ترین بررسی انجام شده در مورد میزان ترک سیگار در میان بیماران سرطانی در آمریکا نشان می‌دهد نزدیک به نیمی از افراد سرطانی در این کشور که در برنامه های ترک سیگار شرکت می کنند در ماه ها و سال های بعد نیز سیگار نمی‌کشند.

به نظر می رسد بیماران سرطانی با اطلاع از شرایط وخیم و خطرناک خود و با درک تاثیر مرگبار مصرف سیگار بر روی سلامتشان، برنامه های ترک سیگار را جدی گرفته و لذا در نهایت موفق به این کار می شوند. اما افراد دیگر به علت عدم جدیت در نهایت نمی توانند سیگار را ترک کنند.

پژوهش یادشده که در دانشگاه تگزاس و با همکاری 3245 داوطلب مبتلا به سرطان بین سال های 2006 تا 2015 صورت گرفته است. این بررسی متوسط میزان ترک سیگار در بیماران سرطانی را در بازه های زمانی سه، شش و نه ماهه به ترتیب 45، 46 و 44 درصد نشان می دهد.

گفتنی است میزان موفقیت دیگر برنامه های ترک سیگار که توسط افراد عادی پیگیری می شود بسیار ناچیز است و در بهترین حالت از 20 درصد افراد شرکت کننده فراتر نمی رود.

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری یونایتدپرس، محققان با مطالعه اطلاعات پزشکی حدود ۲۷ هزار و ۵۰۰ فرد ۳۵ تا ۶۵ ساله بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ دریافتند هر ۱۰ سانتی‌متر (معادل حدود ۴ اینچ) قد بلندتر، احتمال ابتلا به دیابت نوع دو را در مردان ۴۱ درصد و در زنان ۳۳ درصد کاهش می‌دهد.

افراد کوتاه قد بیشتر در معرض ابتلا به کبد چرب و بیماری‌های قلبی و متابولیکی از جمله فشار خون و کلسترول بالا و التهاب قرار دارند و تمام این عوامل جزو عوامل خطر دیابت هستند. در ادامه آمده است طول پا با کاهش خطر ابتلا به دیابت مرتبط است.

محققان معتقدند قد به تنهایی موجب مقاومت نسبت به انسولین نمی‌شود؛ بلکه سایر عوامل مرتبط با رشد در بروز دیابت دخیل هستند و نمی‌توان با قطعیت گفت که افراد کوتاه قد باید بیشتر مورد غربالگری دیابت و بیماری‌های متابولیک قرار گیرند.

پزشکان برای افراد کوتاه قد جای نگرانی نمی‌بینند و معتقدند رژیم غذایی، تحرک فیزیکی، سابقه خانوادگی و میزان قند خون مهمترین عوامل در بروز دیابت هستند.

نتایج این مطالعه در نشریه Diabetologia منتشر شده است.

ه گزارش ایسنا، داروهای مسکن شامل ترکیباتی هستند که اپیوئید خوانده می‌شود و مانند مرفین عمل می‌کنند. اپیوئیدها به گیرنده‌های مخصوصی در سیستم عصبی -به ویژه در مغز- متصل می‌شوند تا تأثیر خود را نشان دهند.

نوربرت ودارتس، متخصصی که در زمینه داروهای مسکن و اعتیاد در بیمارستان دانشگاه رگنزبورگ آلمان تحقیق می‌کند، می‌گوید: اپیوئیدها قوی‌ترین مسکن‌هایی هستند که به صورت دارو در دسترس‌اند و قویتر از آنها داروهای بیهوشی است.

اپیوئیدها نوعی ترکیبات روانگردان هستند و مرفین قدیمی‌ترین و مهمترین ماده مخدریست که انسان می‌شناسد. این روزها در مصارف پزشکی به جای مشتقات طبیعی خشخاش مانند تریاک از اپیوئیدها استفاده می‌شود که در فرآیندی شیمیایی تهیه می‌گردند. مثلأ قرص‌های کدئین یکی از اپیوئیدها هستند.

تأثیر این ترکیبات در بدن انسان همیشه یکسان نیست. نوربرت ودارتس می‌گوید: برخی اپیوئیدها در قالب قرص مسکن در روده جذب می‌شوند. آنها پس از بلع مدتی در معده هستند تا به صورت محلول درآیند و بعد که به روده می‌رسند، جذب خون می‌شوند و معمولأ سه ساعت زمان نیاز دارند تا اثر خود را نشان دهند.

هر چه مصرف این داروها بیشتر باشد، تأثیر آنها کمتر می‌شود. در نتیجه مصرف‌کننده باید به طور مرتب دوز آن را بیشتر کند تا به تسکین درد برسد. او از نظر جسمی و روحی به آن وابسته می‌شود. این وابستگی ممکن است به جایی ‌برسد که فرد برای هر درد کوچکی نیازمند مسکن باشد.

اپیوئیدها هرچند اغلب عوارض جانبی اندکی دارند اما مصرف بی‌رویه آنها باعث تهوع، استفراغ یا در درازمدت یبوست می‌شود. از آن مهمتر آنها به کبد هم فشار می‌آورند. نوربرت ودارتس تأکید می‌کند که این مسکن‌ها، داروهای بسیار مهمی هستند و تمام کسانی که دچار سانحه شده‌اند، جراحی داشتند یا از سرطان رنج می‌برند می‌دانند که این داروها چه کمک بزرگی برای تسکین درد هستند.

اما مصرف دراز مدت آنها، بیش از دو ماه برای بدن مخرب است. او می‌گوید: این مسکن‌ها برای بیماران سرطانی ضروری هستند. البته آن هم، نه همیشه. حال تصور کنید فردی در ۲۵ سالگی دچار درد مزمن کمر شده و پزشکان تشخیص دادند که او تا ۳۰ سال آینده از این درد رها نخواهد شد. در این صورت مصرف این مسکن‌ها اشتباه است. بنابراین باید برای تسکین این قبیل دردها به دنبال راه‌های درمانی موثرتر و با عوارض جانبی‌ کمتر بود.

بنابر گزارش دویچه‌وله، او تأکید می‌کند که این مثال برای درد عادت هم صادق است و استفاده از ایپویئدها برای تسکین این درد راه‌حلی کاملاً اشتباه است. ودارتس می گوید: مثل این است که با توپ به یک گنجشک شلیک کنید."

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، 36 میلیون نفر در سراسر جهان چه در اثر بیماری و چه آسیب و جراحت از نابینایی رنج می‌برند و تا همین یک دهه پیش، افراد نابینا امید خیلی کمی برای بازگشت بینایی خود داشتند.

پزشکان دانشگاه منچستر در سال 2009 اولین چشم بیونیک موسوم به "آرگوس II" را در حدقه یک بیمار کاشتند. اکنون پس از 10 سال، سازندگان آن چشم مصنوعی در حال آزمایش یک سیستم بینایی مصنوعی با توانایی بیشتر هستند، چیزی که مستقیما به مغز بیمار متصل می‌شود و بینایی را برای او فراهم می‌کند.

محققان این سیستم جدید را "سیستم پروتز بینایی کورتیکال اوریون"(Orion Visual Cortical Prostesis System) نامیده‌اند. این سیستم همانند "آرگوس II" از یک دوربین کوچک نصب شده بر روی یک عینک برای ضبط تصاویر، یک واحد پردازش ویدیو برای تبدیل آنچه دوربین می‌بیند به محرک‌های الکتریکی و تفسیر آن و یک ایمپلنت که تحریک کننده مغز کاربر برای ایجاد یک تصویر قابل درک است، تشکیل شده است.

درنهایت بر خلاف "آرگوس II" که به اعصاب نوری بیمار می‌چسبید، "اوریون" مستقیما روی مغز کاشته می‌شود.

این کاشت از طریق ایجاد حفره کوچکی در جمجمه در قسمت پشت سر بیمار انجام می‌شود.

"ویل مک‌گوایر" سرپرست این تحقیقات گفت: ما مجموعه‌ای از الکترودها را بین دو نیمه مغز بیمار روبروی قشر بینایی قرار می‌دهیم. سپس آنها یک بسته الکترونیکی را در جمجمه، دقیقاً کنار حفره ایمپلنت فراهم می‌کنند. این بسته الکترونیکی حاوی یک سیم پیچ انتقال کوچک است که نیرو و داده‌ها را به صورت بی‌سیم از قسمت‌های خارجی سیستم دریافت می‌کند.

مراحل نصب نیاز به یک شب اقامت در بیمارستان و به دنبال آن یک دوره نقاهت سه تا چهار هفته‌ای قبل از روشن کردن سیستم دارد.

"مک‌گوایر" گفت: در این مرحله کاربر به عینک و اجزای مختلف که به هم متصل شده‌اند، مجهز شده است و پس از آن انتظار می‌رود کاربران شروع به دیدن نقاطی از نور و فسفن(phosphene) کنند. اما پس از آن کارهای زیادی وجود دارد که باید انجام شود.

این فسفن‌ها نتیجه کاشت 60 الکترود هستند که قشر بصری را تحریک می‌کنند و برای تأمین قابل تشخیص‌ترین نقطه نور ممکن، هر کدام باید به طور جداگانه تنظیم شوند. برای انجام این فرآیند نیاز به هفته‌ها تا ماه‌ها تنظیم است.

فُسفِن پدیده‌ای است که در آن احساس دیدن یک نور یا نمایان شدن لکه‌هایی در میدان بینایی حتی در زمان بسته بودن چشم در انسان به وجود می‌آید. پدید آمدن فسفن را از علائم پیش از جدا شدن شبکیه می‌دانند. علت به وجود آمدن فسفن‌ها می‌تواند تحریکات مکانیکی، الکتریکی یا مغناطیسی رتین یا قشر بینایی مغز یا از بین رفتن سلول‌های شبکه بینایی باشد.

مرحله بعدی ایجاد نقشه مکانی و اطمینان از این است که هر الکترود از انرژی صحیح در مغز بیمار استفاده می‌کند.

هنگامی که نقشه برداری کامل و تأیید شود ، این داده‌ها در یک الگوریتم تغذیه می‌شوند که می‌توان از آنها برای تبدیل تصاویر به پارامترهای تحریک مغز برای تقلید آنچه دوربین مشاهده می‌کند، استفاده کرد. پس از آن چند ماه صرف عادت کردن به سیستم و یادگیری چگونگی استفاده از آن می‌شود.

"اوریون" در حال انجام امکان سنجی اولیه در مرکز پزشکی UCLA و کالج پزشکی Baylor در هیوستون برای اطمینان از ایمنی این فناوری برای آزمایشات بزرگتر است.

شش بیمار شامل پنج مرد و یک زن در ژانویه سال 2018 جراحی شده‌اند که همه آنها کاملا نابینا هستند. اکنون 13 ماه پس از نصب ایمپلنت‌ها، تنها یک بیمار عوارض جانبی جدی (تشنج) را گزارش داد.

مک‌گوایر گفت: به طور کلی با توجه به تعداد افراد مورد آزمایش، احساس می‌کنیم این روش خوب و ایمن است و من فکر می‌کنم جامعه پزشکان با آن موافق باشند.

با این حال به رغم اینکه این دستگاه تا اینجا با موفقیت آزمایش شده است، گرفتن تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA) دشوار است.

تیم تحقیقاتی قصد دارد این فناوری را توسعه دهد و تعداد الکترودها را برای بهبود تصاویر به 150 تا 200 عدد گسترش دهد.

مک‌گوایر گفت: ما فکر می‌کنیم می‌توانیم پیشرفت‌های چشمگیری را در قسمت نرم افزاری ایجاد کنیم و سپس فناوری‌های دیگری وجود دارد که باید توسعه یابد. ما شریکانی داریم که هم اکنون روی بعضی از این موارد کار می‌کنند.

به عنوان مثال، یک تیم در حال کار بر روی فیلتر فاصله است چرا که بیمار با ورودی تصویر از یک دوربین واحد، درک عمقی ندارد.

تیم می‌گوید: اگر دو دوربین داشتیم شاید می‌توانستیم این گزینه را تامین کنیم. در حال حاضر فقط امکان تشخیص دور و نزدیکی را دارند و درکی از میزان دقیق‌تر فاصله ندارند.

این تیم همچنین در حال بررسی ویژگی‌های تشخیص چهره و شیء است. از آنجا که تصویری که کاربر می‌بیند خیلی واضح نیست، با استفاده از این فناوری‌ها سیستم به کاربر کمک می‌کند تا فراتر از تحریک مغز، در تشخیص چهره‌ها و اشیا به وی کمک کند.

تیم سازنده همچنین به دنبال ادغام دوربین حرارتی است که کاربر را قادر می‌سازد طول موج مادون قرمز را درون سیستم خود ببیند.

مک‌گوایر گفت: برای کاربران خوب خواهد بود که به تصویربرداری حرارتی دسترسی داشته باشند. آنها می‌توانند قسمت داغ اجاق گاز یا فنجان قهوه را بدین وسیله شناسایی کنند تا آسیب نبینند.

ما هنوز سال‌ها با عملیاتی شدن این فناوری به طور کامل فاصله داریم، اما حداقل می‌توان امیدوار بود که طی سالیان آتی افراد نابینا بار دیگر قادر به دیدن شوند.

راههای درمان فیستول مقعدی

فیستول مقعد شامل دهانه ای در اطراف مقعد می باشد که گهگاه از ان چرک خارج میشود.
در سراسر روده بزرگ و به ویژه در نزدیکی محل خروج مدفوع (مقعد)، غده هایی وجود دارند که مانند غده های عرق، مسئول ترشح موادی هستند که بسته به نوع مواد مترشحه، نقش خود را در تامین سلامت کلی بدن ایفا می کنند. دهانه ی این غده ها به داخل روده باز می شود و ترشحات آن ها از این طریق به داخل روده بزرگ تخلیه می گردد.

ابتدا درباره ی ابسه مقعدی که از علتهای فیستول مقعد میباشدتوضیح میدهیم.

آبسه اطراف مقعد چیست؟
اگر دهانه غده هایی که در نزدیکی مقعد هستند بسته شود، غده دچار عفونت می گردد و تدریجا متورم می شود و حاوی چرک خواهد شد. این حالت باعث ایجاد آبسه در نزدیکی مقعد می گردد.