ترک

به گزارش ایسنا، محققان با بیان اینکه سیگارهای الکترونیکی به سلامت قلب ضرر می‌رساند، اظهار داشتند: یافته‌های بدست آمده باور به اینکه این سیگارها بی‌خطر هستند را رد می‌کند.

نتایج بررسی‌ها حاکی از آن است ذرات ریز موجود در هوای آلوده که وارد جریان خون می‌شوند به طور مستقیم بر قلب تاثیر می‌گذارند که به گفته محققان این ادعا در مورد سیگارهای الکترونیکی نیز صحیح است.

محققان آمریکایی اظهار داشتند: هنوز تحقیقات کافی در مورد تاثیرات سیگارهای الکترونیکی بر سلامت انجام نگرفته‌است. بسیاری از افراد بر این باورند که این محصول برای سلامت بی‌خطر است این درحالیست که دلایل بسیاری وجود دارد که لازم است بر اساس آن‌ها نسبت به مضرات سیگارهای الکترونیکی برای سلامت قلب نگران بود.

بر اساس یافته‌های جدید محققان آمریکایی، سیگارهای الکترونیکی حاوی ترکیب‌هایی از قبیل نیکوتین، فلزات و طعم دهنده‌هاست که به بروز مشکلات قلبی کمک می‌کنند.

ذرات ریز موجود در جریان خون فشار خون، ضربان قلب را افزایش داده و به تنگی عروق و التهاب منجر می‌شود که تمامی آن‌ها با بیماری‌ قلبی مرتبط هستند.

سازمان بهداشت جهانی (WHO) اعلام کرده‌است تعداد مصرف کنندگان سیگارهای الکترونیکی از هفت میلیون نفر در سال 2011 به 41 میلیون نفر در سال 2018 افزایش پیدا کرده و پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است این تعداد در سال 2021 به بیش از 55 میلیون نفر می‌رسد.

 به گزارش فارس به نقل از مدیکال نیوز، بزرگ‌ترین بررسی انجام شده در مورد میزان ترک سیگار در میان بیماران سرطانی در آمریکا نشان می‌دهد نزدیک به نیمی از افراد سرطانی در این کشور که در برنامه های ترک سیگار شرکت می کنند در ماه ها و سال های بعد نیز سیگار نمی‌کشند.

به نظر می رسد بیماران سرطانی با اطلاع از شرایط وخیم و خطرناک خود و با درک تاثیر مرگبار مصرف سیگار بر روی سلامتشان، برنامه های ترک سیگار را جدی گرفته و لذا در نهایت موفق به این کار می شوند. اما افراد دیگر به علت عدم جدیت در نهایت نمی توانند سیگار را ترک کنند.

پژوهش یادشده که در دانشگاه تگزاس و با همکاری 3245 داوطلب مبتلا به سرطان بین سال های 2006 تا 2015 صورت گرفته است. این بررسی متوسط میزان ترک سیگار در بیماران سرطانی را در بازه های زمانی سه، شش و نه ماهه به ترتیب 45، 46 و 44 درصد نشان می دهد.

گفتنی است میزان موفقیت دیگر برنامه های ترک سیگار که توسط افراد عادی پیگیری می شود بسیار ناچیز است و در بهترین حالت از 20 درصد افراد شرکت کننده فراتر نمی رود.

به گزارش پایگاه خبری مدیکال اکسپرس، مطالعات نشان می‌دهد برخلاف باکتری‌های روده، باکتری‌های موجود در پلاک‌های عروق کرونر قلب التهابی هستند و باکتری‌های روده بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری (حمله قلبی) با افرادی که آنژین پایدار (stable angina) دارند متفاوت است. آنژین پایدار به درد قفسه سینه یا ناراحتی‌هایی گفته می‌شود که اغلب بر اثر فعالیت شدید یا استرس رخ می‌دهد.

رژیم غذایی،‌ سیگار، آلودگی، ‌سن و انواع داروها تاثیر مهمی بر فیزیولوژی سلولی، ‌سیستم ایمنی و متابولیسم دارد. بر اساس مطالعات قبلی تمام این عوامل توسط میکروارگانیسم‌های روده تعدیل می‌شوند.

محققان ۳۰ بیمار مبتلا به سندرم حادکرونری و آنژین پایدار را مورد بررسی قرار دادند. باکتری‌های روده از نمونه مدفوع و باکتری‌های پلاک‌ کرونری از بالن‌های آنژیوپلاستی استخراج شد. مقایسه میکروب‌های مدفوع و پلاک‌های کرونری ترکیبات متفاوتی را نشان می‌دهد. باکتری‌های مدفوع ترکیبات ناهمگونی دارد و حاوی باکتری‌های Bacteroidetes و Firmicutes است.

پلاک‌های کرونری میکروب‌هایی با خاصیت التهابی هستند که به باکتری‌های  Actinobacteria و Proteobacteria تعلق دارند.

ادامه مطالعات نشان می‌دهد ساختار و آرایش میکروب‌های روده در افراد مبتلا به آنژین پایدار و سندرم حاد کرونر متفاوت است؛ از طرفی مواد شیمیایی که توسط این باکتری‌ها تولید می‌شود می‌تواند به بی‌ثباتی پلاک‌ها و  بروز حمله قلبی منجر شود.

نتایج این مطالعه در کنگره جهانی قلب و عروق ارائه شده است.

ه گزارش ایسنا، داروهای مسکن شامل ترکیباتی هستند که اپیوئید خوانده می‌شود و مانند مرفین عمل می‌کنند. اپیوئیدها به گیرنده‌های مخصوصی در سیستم عصبی -به ویژه در مغز- متصل می‌شوند تا تأثیر خود را نشان دهند.

نوربرت ودارتس، متخصصی که در زمینه داروهای مسکن و اعتیاد در بیمارستان دانشگاه رگنزبورگ آلمان تحقیق می‌کند، می‌گوید: اپیوئیدها قوی‌ترین مسکن‌هایی هستند که به صورت دارو در دسترس‌اند و قویتر از آنها داروهای بیهوشی است.

اپیوئیدها نوعی ترکیبات روانگردان هستند و مرفین قدیمی‌ترین و مهمترین ماده مخدریست که انسان می‌شناسد. این روزها در مصارف پزشکی به جای مشتقات طبیعی خشخاش مانند تریاک از اپیوئیدها استفاده می‌شود که در فرآیندی شیمیایی تهیه می‌گردند. مثلأ قرص‌های کدئین یکی از اپیوئیدها هستند.

تأثیر این ترکیبات در بدن انسان همیشه یکسان نیست. نوربرت ودارتس می‌گوید: برخی اپیوئیدها در قالب قرص مسکن در روده جذب می‌شوند. آنها پس از بلع مدتی در معده هستند تا به صورت محلول درآیند و بعد که به روده می‌رسند، جذب خون می‌شوند و معمولأ سه ساعت زمان نیاز دارند تا اثر خود را نشان دهند.

هر چه مصرف این داروها بیشتر باشد، تأثیر آنها کمتر می‌شود. در نتیجه مصرف‌کننده باید به طور مرتب دوز آن را بیشتر کند تا به تسکین درد برسد. او از نظر جسمی و روحی به آن وابسته می‌شود. این وابستگی ممکن است به جایی ‌برسد که فرد برای هر درد کوچکی نیازمند مسکن باشد.

اپیوئیدها هرچند اغلب عوارض جانبی اندکی دارند اما مصرف بی‌رویه آنها باعث تهوع، استفراغ یا در درازمدت یبوست می‌شود. از آن مهمتر آنها به کبد هم فشار می‌آورند. نوربرت ودارتس تأکید می‌کند که این مسکن‌ها، داروهای بسیار مهمی هستند و تمام کسانی که دچار سانحه شده‌اند، جراحی داشتند یا از سرطان رنج می‌برند می‌دانند که این داروها چه کمک بزرگی برای تسکین درد هستند.

اما مصرف دراز مدت آنها، بیش از دو ماه برای بدن مخرب است. او می‌گوید: این مسکن‌ها برای بیماران سرطانی ضروری هستند. البته آن هم، نه همیشه. حال تصور کنید فردی در ۲۵ سالگی دچار درد مزمن کمر شده و پزشکان تشخیص دادند که او تا ۳۰ سال آینده از این درد رها نخواهد شد. در این صورت مصرف این مسکن‌ها اشتباه است. بنابراین باید برای تسکین این قبیل دردها به دنبال راه‌های درمانی موثرتر و با عوارض جانبی‌ کمتر بود.

بنابر گزارش دویچه‌وله، او تأکید می‌کند که این مثال برای درد عادت هم صادق است و استفاده از ایپویئدها برای تسکین این درد راه‌حلی کاملاً اشتباه است. ودارتس می گوید: مثل این است که با توپ به یک گنجشک شلیک کنید."

به گزارش ایسنا، اسفناج سرشار از کلسیم، منیزیم و آهن بوده و به همین علت برخی آن را غذایی "فوق‌العاده" می‌دانند.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که اسفناج مزایای سلامتی گوناگونی از جمله پیشگیری از سرطان و آسم، کاهش فشارخون و کمک به کنترل عوارض دیابت دارد. 

آزمایش‌های جدید به بررسی پتانسیل دیگری از اسفناج یعنی بهبود عملکرد عضلات پرداخته‌اند، البته در این مطالعه عصاره گیاه اسفناج در مکمل‌های غذایی به جای گیاه آن مورد بررسی قرار گرفته است.

متخصصان دانشگاه آزاد برلین در این مطالعه تاثیر "اکدیسترون" را بر عملکرد ورزشی و قدرت عضلانی مورد آزمایش قرار دادند.

اکدیسترون ترکیب اصلی عصاره اسفناج است. این ترکیب یک فتواستروئید است یعنی استروئیدی که به طور طبیعی در گیاهان ترشح می‌شود و متعلق به گروهی موسوم به فیتواسترول‌هاست که به طور ساختاری شبیه به کلسترول‌ هستند.

مطالعات قبلی در پستانداران نشان داده‌اند که اکدیستروئیدها طیف گسترده ای از اثرات مفید دارند.  در دهه ۱۹۸۰ میلادی متخصصان اکدیسترون را "راز روسی" نامیدند که تصور می‌شد ورزشکاران المپیک روسیه از آن  به عنوان مکمل تقویت عملکرد استفاده می‌کردند.

سایر مطالعات نشان داده‌اند که اکدیسترون "سنتز پروتئین در ماهیچه اسکلتی" را افزایش می‌دهد. در واقع متخصصان تاکید کرده‌اند که اکدیسترون نسبت به سایر استروئیدهای ممنوعه در ورزش مانند متاندرستنولون قوی‌تر است.

تیم متخصصان دانشگاه آزاد برلین برای تحقیقات خود مطالعه‌ای روی ۴۶ ورزشکار جوان صورت دادند. متخصصان این ورزشکاران را به دو گروه تقسیم کردند و به یک گروه عصاره اسفناج و به گروه دیگر دارونما دادند. در این مطالعه که برای ۱۰ هفته به طول انجامید، نه متخصصان و نه ورزشکاران نمی‌دانستند کدام گروه کدام ماده را دریافت می‌کند.

در طول این مطالعه ورزشکاران به منظور مشخص شدن تأثیرات اکدیسترون بر بهبود عملکردشان، دوزهای متفاوتی از آن را دریافت می‌کردند.

سپس متخصصان نمونه‌های خون و ادرار این ورزشکاران را برای تجزیه و تحلیل اکدیسترون و شاخصه‌های زیستی بالقوه  بهبود عملکرد آن‌ها گرفتند. آن‌ها هم‌چنین غربالگری جامع برای مواد ممنوعه افزایش دهنده عملکرد را در افراد مورد آزمایش انجام دادند.

نتایج آزمایش‌ها نشان داد ورزشکارانی که اکدیسترون دریافت کرده بودند، افزایش قابل ملاحظه ای در توده عضلانی خود داشتند. یافته‌ها هم‌چنین حاکی از فعل و انفعالات اکدیسترون با  گیرنده استروژن بتا بود. علاوه بر این یافته‌های آزمایش‌ها افزایش کارایی تکرار تمرینات فشاری را نشان دادند.

نکته دیگر آن که آزمایشات خون و ادرار نشانه‌هایی از سمی شدن کبد یا کلیه را در ورزشکاران نشان ندادند.

متخصصان این مطالعه تاکید کرده‌اند که با توجه به تأثیر قابل توجه مکمل اکدیسترون بر بهبود عملکرد ورزشی ورزشکاران، این ماده باید در فهرست مواد و روش‌های ممنوعه در ورزش در طبقه عوامل آنابولیک قرار گیرد.

بنا بر گزارش سایت تخصصی مدیکال نیوز تودی، متخصصان هم‌چنین خاطر نشان کرده‌اند که شرکت‌کنندگان این مطالعه روزانه حداقل دو قرص اکدیسترون که معادل چیزی بین ۲۵۰ گرم تا چهار کیلوگرم گیاه اسفناج، بسته به کیفیت آن است، مصرف می‌کردند.  

متادون داروی مخدری است که برای درمان اعتیاد به مواد مخدری مانند هرویین، مورفین، تریاک، شیره و ... استفاده می شود. اما در برخی مواقع خود متادون مورد سو مصرف قرار می گیرد، ترک متادون با مشکلاتی مانند بی خوابی، بدن درد، سرگیجه و ... همراه است.

ترک یک باره و غیر اصولی متادون توسط افرادی که دوز بالا مصرف می کنند یا دو تا سه بار در روز مصرف متادون دارند خطرناک بوده و احتمال مرگ را به همراه خواهد داشت. 

رایج‌ترین روش مصرف متادون به‌حالت محلول و به‌صورت خوراکی است. این دارو همچنین به صورت قرص نیز موجود است که با آب مخلوط کرده و مصرف می‌کنند. برخی از عوارض جانبی حین مصرف این دارو شامل مشکلات تنفسی، یبوست و تنگ شدن مردمک چشم است. مصرف طولانی مدت متادون می‌تواند منجر به وابستگی شود، و هنگامی که متوقف شود بیمار ممکن است با مشکلات خفیف تا شدید ناشی از ترک روبرو شود.

 گل پامچال یک گیاه گل‌دار است که در شمال و جنوب آمریکا رشد می‌کند. این گیاه همچنین به نام Sundrops نیز شناخته می‌شود. روغن به دست آمده از دانه‌های این گیاه به طور گسترده برای درمان آکنه و جوش استفاده می‌شود، و به عنوان مثال می‌تواند التهاب و قرمزی ناشی از این بیماری پوستی را کاهش دهد.

گل پامچال یا پامچال شب یک گیاه رایجی است که در مناطق معتدل شمال آمریکا، اروپا و جنوب آمریکا یافت می‌شود. این گل اساسا یک گیاه وحشی است که به جنس گل مغربی تعلق دارد. این گیاه شباهت زیادی به پامچال انگلیسی دارد و شکوفه‌های آن معمولا در شب باز می‌شود و به همین دلیل پامچال شب نامیده می‌شود.