افراد

 به گزارش فارس به نقل از مدیکال نیوز، بزرگ‌ترین بررسی انجام شده در مورد میزان ترک سیگار در میان بیماران سرطانی در آمریکا نشان می‌دهد نزدیک به نیمی از افراد سرطانی در این کشور که در برنامه های ترک سیگار شرکت می کنند در ماه ها و سال های بعد نیز سیگار نمی‌کشند.

به نظر می رسد بیماران سرطانی با اطلاع از شرایط وخیم و خطرناک خود و با درک تاثیر مرگبار مصرف سیگار بر روی سلامتشان، برنامه های ترک سیگار را جدی گرفته و لذا در نهایت موفق به این کار می شوند. اما افراد دیگر به علت عدم جدیت در نهایت نمی توانند سیگار را ترک کنند.

پژوهش یادشده که در دانشگاه تگزاس و با همکاری 3245 داوطلب مبتلا به سرطان بین سال های 2006 تا 2015 صورت گرفته است. این بررسی متوسط میزان ترک سیگار در بیماران سرطانی را در بازه های زمانی سه، شش و نه ماهه به ترتیب 45، 46 و 44 درصد نشان می دهد.

گفتنی است میزان موفقیت دیگر برنامه های ترک سیگار که توسط افراد عادی پیگیری می شود بسیار ناچیز است و در بهترین حالت از 20 درصد افراد شرکت کننده فراتر نمی رود.

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری یونایتدپرس، محققان با مطالعه اطلاعات پزشکی حدود ۲۷ هزار و ۵۰۰ فرد ۳۵ تا ۶۵ ساله بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ دریافتند هر ۱۰ سانتی‌متر (معادل حدود ۴ اینچ) قد بلندتر، احتمال ابتلا به دیابت نوع دو را در مردان ۴۱ درصد و در زنان ۳۳ درصد کاهش می‌دهد.

افراد کوتاه قد بیشتر در معرض ابتلا به کبد چرب و بیماری‌های قلبی و متابولیکی از جمله فشار خون و کلسترول بالا و التهاب قرار دارند و تمام این عوامل جزو عوامل خطر دیابت هستند. در ادامه آمده است طول پا با کاهش خطر ابتلا به دیابت مرتبط است.

محققان معتقدند قد به تنهایی موجب مقاومت نسبت به انسولین نمی‌شود؛ بلکه سایر عوامل مرتبط با رشد در بروز دیابت دخیل هستند و نمی‌توان با قطعیت گفت که افراد کوتاه قد باید بیشتر مورد غربالگری دیابت و بیماری‌های متابولیک قرار گیرند.

پزشکان برای افراد کوتاه قد جای نگرانی نمی‌بینند و معتقدند رژیم غذایی، تحرک فیزیکی، سابقه خانوادگی و میزان قند خون مهمترین عوامل در بروز دیابت هستند.

نتایج این مطالعه در نشریه Diabetologia منتشر شده است.

به گزارش مهر، محققان دانشگاه ایموری آمریکا هشدار می دهند افراد مبتلا به HIV در معرض ریسک بالا ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی، بخصوص نارسایی قلبی و سکته، قرار دارند.

«آلوارو آلونسو»، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می گوید: «یافته های ما بر اهمیت عوامل پیشگیری از بیماری قلبی-عروقی از طریق کنترل فاکتورهای پرخطر نظیر فشارخون بالا یا سیگار کشیدن در افراد مبتلا به HIV تاکید دارد.»

در این مطالعه، محققان اطلاعات مربوط به ۱۹,۷۹۸ فرد مبتلا به HIV و ۵۹,۳۰۲ فرد فاقد این بیماری را باهم مقایسه کردند و به طورمیانگین این افراد به مدت ۲۰ ماه تحت نظر بودند.

یافته ها نشان داد افراد مبتلا به HIV به ترتیب ۳.۲ برابر و ۲.۷ برابر بیشتر در معرض ابتلا به نارسایی قلبی و سکته قرار دارند.

همچنین محققان دریافتند ارتباط عفونت HIV با بیماری قلبی-عروقی بخصوص در افراد جوان تر از ۵۰ سال به مراتب قوی تر است.

به گزارش ایسنا، افرادی که به بیماری قلبی مبتلا نیستند و به منظور پیشگیری از حمله قلبی و سکته مغزی روزانه قرص آسپرین مصرف می‌کنند در معرض خونریزی شدید مغزی قرار دارند.

پزشکان آمریکایی همواره به سالمندانی که دچار حمله قلبی یا سکته مغزی نشده‌اند اما در معرض فزاینده این خطر قرار دارند مصرف روزانه قرص آسپرین را توصیه می‌کنند؛ روشی که پیشگیری اولیه خوانده می‌شود.

در یک بررسی جدید محققان به ارزیابی اطلاعات بدست آمده در ۱۳ تحقیق دیگر پرداختند که در آنها تاثیرات داروی آسپرین در بیش از ۱۳۴ هزار نفر مورد مطالعه قرار گرفته بود. آنها در بررسی‌های خود مشاهده کردند خطر خونریزی مغزی نادر است و مصرف داروی آسپرین خطر خونریزی داخلی را به ازای هر ۱۰۰۰ نفر دو مورد افزایش می‌دهد. با این حال خطر خونریزی همچنان در افرادی که این دارو را مصرف کرده‌ بودند در مقایسه با افراد دیگر ۳۷ درصد بیشتر بوده است.  

به گزارش خبرگزاری رویترز، در بیمارانی که سابقه حمله قلبی یا سکته مغزی داشته‌اند تاثیر دوز پایینی از داروی آسپرین در پیشگیری از حمله قلبیِ دیگر، مورد تایید کارشناسان است اما بی‌خطر بودن مصرف این دارو برای افراد سالم کمتر شناخته شده‌ است.

به گزارش ایسنا، امروزه در جوامع غربی (و جوامعی با الگوی زندگی غربی) نشستن‌های طولانی به یک رفتار عادی در سبک زندگی روزانه تبدیل شده و اکثر افراد در محل کار، هنگام تماشای تلویزیون یا انجام بازی‌های رایانه‌ای مدت زمان زیادی از روز را بدون فعالیت بدنی می‌گذرانند.

از سوی دیگر نیز کارشناسان سلامت بیش از گذشته بر پیامدهای زندگی با سبک کم‌تحرک تاکید دارند.

دکتر "مردیت پدی" از نویسندگان این مطالعه در نیوزیلند می‌گوید: بیشتر افراد حدود ۷۵ درصد از روز را در وضعیت نشسته و بدون فعالیت بدنی می‌گذرانند. این الگوی رفتاری احتمال ابتلا به دیابت، بیماری قلبی-عروقی، برخی انواع سرطان و در مجموع مرگ زود هنگام را افزایش می‌دهد.

همه ما باید روش‌هایی را برای پرهیز از نشستن‌های طولانی پیدا کنیم و میزان تحرک خود را در طول روز افزایش دهیم

هنوز علت دقیق اثرات مضر نشستن‌های طولانی بر سلامت مشخص نیست اما کارشناسان بر این باورند که فاکتورهای سوخت و ساز می‌توانند نقش کلیدی در این زمینه داشته باشند. به طور مثال، نشستن‌های طولانی حساسیت انسولین و مقاومت گلوکز را کاهش داده درحالیکه سطح تری‌گلیسیرید -عنصر اصلی چربی بدن- در خون را افزایش می‌دهد.

گروهی از متخصصان به بررسی این موضوع پرداختند که آیا اِعمال تغییرات کوچک رفتاری در به حداقل رساندن برخی از تاثیرات عروقی و متابولیکی ناشی از نشستن‌های طولانی موثر هستند؟

در این بررسی متخصصان به ارزیابی ۴۴ مطالعه موجود پرداختند که بر وقفه‌های کوتاه در نشستن‌های طولانی با انجام انواع حرکات متمرکز بوده‌اند.

به گزارش مدیکال نیوز تودی، این متخصصان مشاهده کردند حتی فعالیت سبک در هر ۳۰ دقیقه تاثیرات چشمگیری بر وضعیت سلامت دارد.

فعالیت بدنی به "هر میزان و شدت" به کاهش غلظت گلوکز و انسولین در خون تا ۹ ساعت بعد از صرف یک وعده غذایی منجر می‌شود.

این متخصصان در نهایتِ شگفتی مشاهده کردند که تغییرات مفید ناشی از "تحرک و جابه‌جایی" تحت تاثیر فاکتورهای دیگری چون شدت فعالیت، سن یا حتی وزن شرکت‌کنندگان قرار نمی‌گیرد.

آنها با توجه نتایج این مطالعات تاکید کردند: همه ما باید با توجه به نوع کار و زندگی روزمره به هر نحوی که می‌توانیم روش‌هایی را برای پرهیز از نشستن‌های طولانی پیدا کنیم و میزان تحرک خود را در طول روز افزایش دهیم.