قد

به گزارش مهر، کمبود ویتامین D منجر به عملکرد ضعیف ماهیچه های اسکلتی در افراد بالا ۶۰ سال می شود.

حفظ عملکرد عضلات اسکلتی در طول عمر مولفه ای اساسی و مهم در داشتن پیری خوب و موفق است که منجر به حفظ استقلال، تحرک، کیفیت زندگی و کاهش افتادن ها و شکستگی ها می شود.

درحالیکه ورزش های مقاومتی موجب حفظ عملکرد ماهیچه ها می شوند، شواهد زیادی هم حاکی از آن است که وجود میزان کافی ویتامین D هم نقش محافظتی دارد.

«ماریا اوسالیوان»، سرپرست تیم تحقیق در کالج ترینیتی ایرلند، در این باره می گوید: «نتایج ما نشان می دهد کمبود ویتامین D موجب افزایش احتمال عملکرد ضعیف عضلات در افراد مسن می شود و تاثیر حفاظتی ویتامین D در فعالیت فیزیکی تایید شده است.»

یافته های این مطالعه مبتنی بر تحلیل داده های بالغ بر ۴۰۰۰ فرد بالا ۶۰ سال است.

محققان دریافتند شیوع ضعف عضلانی در افراد مسن مبتلا به کمبود ویتامین D دو برابر بیشتر است. همچنین اختلال در عملکرد عضلانی در افراد مسن دارای کمبود ویتامین D سه برابر بیشتر است.

مطالعات نشان می دهد کمبود ویتامین D به شکل قابل توجهی موجب افزایش احتمال اختلال در قدرت و عملکرد ماهیچه ها می شود.

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری یونایتدپرس، محققان با مطالعه اطلاعات پزشکی حدود ۲۷ هزار و ۵۰۰ فرد ۳۵ تا ۶۵ ساله بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ دریافتند هر ۱۰ سانتی‌متر (معادل حدود ۴ اینچ) قد بلندتر، احتمال ابتلا به دیابت نوع دو را در مردان ۴۱ درصد و در زنان ۳۳ درصد کاهش می‌دهد.

افراد کوتاه قد بیشتر در معرض ابتلا به کبد چرب و بیماری‌های قلبی و متابولیکی از جمله فشار خون و کلسترول بالا و التهاب قرار دارند و تمام این عوامل جزو عوامل خطر دیابت هستند. در ادامه آمده است طول پا با کاهش خطر ابتلا به دیابت مرتبط است.

محققان معتقدند قد به تنهایی موجب مقاومت نسبت به انسولین نمی‌شود؛ بلکه سایر عوامل مرتبط با رشد در بروز دیابت دخیل هستند و نمی‌توان با قطعیت گفت که افراد کوتاه قد باید بیشتر مورد غربالگری دیابت و بیماری‌های متابولیک قرار گیرند.

پزشکان برای افراد کوتاه قد جای نگرانی نمی‌بینند و معتقدند رژیم غذایی، تحرک فیزیکی، سابقه خانوادگی و میزان قند خون مهمترین عوامل در بروز دیابت هستند.

نتایج این مطالعه در نشریه Diabetologia منتشر شده است.

ه گزارش ایسنا، داروهای مسکن شامل ترکیباتی هستند که اپیوئید خوانده می‌شود و مانند مرفین عمل می‌کنند. اپیوئیدها به گیرنده‌های مخصوصی در سیستم عصبی -به ویژه در مغز- متصل می‌شوند تا تأثیر خود را نشان دهند.

نوربرت ودارتس، متخصصی که در زمینه داروهای مسکن و اعتیاد در بیمارستان دانشگاه رگنزبورگ آلمان تحقیق می‌کند، می‌گوید: اپیوئیدها قوی‌ترین مسکن‌هایی هستند که به صورت دارو در دسترس‌اند و قویتر از آنها داروهای بیهوشی است.

اپیوئیدها نوعی ترکیبات روانگردان هستند و مرفین قدیمی‌ترین و مهمترین ماده مخدریست که انسان می‌شناسد. این روزها در مصارف پزشکی به جای مشتقات طبیعی خشخاش مانند تریاک از اپیوئیدها استفاده می‌شود که در فرآیندی شیمیایی تهیه می‌گردند. مثلأ قرص‌های کدئین یکی از اپیوئیدها هستند.

تأثیر این ترکیبات در بدن انسان همیشه یکسان نیست. نوربرت ودارتس می‌گوید: برخی اپیوئیدها در قالب قرص مسکن در روده جذب می‌شوند. آنها پس از بلع مدتی در معده هستند تا به صورت محلول درآیند و بعد که به روده می‌رسند، جذب خون می‌شوند و معمولأ سه ساعت زمان نیاز دارند تا اثر خود را نشان دهند.

هر چه مصرف این داروها بیشتر باشد، تأثیر آنها کمتر می‌شود. در نتیجه مصرف‌کننده باید به طور مرتب دوز آن را بیشتر کند تا به تسکین درد برسد. او از نظر جسمی و روحی به آن وابسته می‌شود. این وابستگی ممکن است به جایی ‌برسد که فرد برای هر درد کوچکی نیازمند مسکن باشد.

اپیوئیدها هرچند اغلب عوارض جانبی اندکی دارند اما مصرف بی‌رویه آنها باعث تهوع، استفراغ یا در درازمدت یبوست می‌شود. از آن مهمتر آنها به کبد هم فشار می‌آورند. نوربرت ودارتس تأکید می‌کند که این مسکن‌ها، داروهای بسیار مهمی هستند و تمام کسانی که دچار سانحه شده‌اند، جراحی داشتند یا از سرطان رنج می‌برند می‌دانند که این داروها چه کمک بزرگی برای تسکین درد هستند.

اما مصرف دراز مدت آنها، بیش از دو ماه برای بدن مخرب است. او می‌گوید: این مسکن‌ها برای بیماران سرطانی ضروری هستند. البته آن هم، نه همیشه. حال تصور کنید فردی در ۲۵ سالگی دچار درد مزمن کمر شده و پزشکان تشخیص دادند که او تا ۳۰ سال آینده از این درد رها نخواهد شد. در این صورت مصرف این مسکن‌ها اشتباه است. بنابراین باید برای تسکین این قبیل دردها به دنبال راه‌های درمانی موثرتر و با عوارض جانبی‌ کمتر بود.

بنابر گزارش دویچه‌وله، او تأکید می‌کند که این مثال برای درد عادت هم صادق است و استفاده از ایپویئدها برای تسکین این درد راه‌حلی کاملاً اشتباه است. ودارتس می گوید: مثل این است که با توپ به یک گنجشک شلیک کنید."

آمنوره (فقدان قاعدگی) می تواند در طی بلوغ یا پس از آن اتفاق افتد. آمنوره اولیه وضعیتی است که در آن تا سن ۱۶ سالگی هیچ عادت ماهیانه ای نداشته باشید. آمنوره ثانویه زمانی اتفاق می افتد که شما سابقا عادت ماهیانه داشته اید اما اکنون متوقف شده است. با قطع عادت ماهیانه ممکن است اولین فکر شما وقوع حاملگی باشد. اما دلایل متعددی وجود دارد که شما عادات ماهیانه منظمی ندارید.
آمنوره که یک نشانه محسوب می شود و نه بیماری، ندرتا از بیماریهای جدی ناشی می شود. به هرحال ندانستن اینکه چرا قاعدگی قطع شده است می تواند استرس زا باشد و منتظر وقوع آن ماندن می تواند به اندازه یک عمر باشد. اما نترسید.

با کمی تحقیق در سابقه پزشکی و توضیح دقیق آنچه تجربه کرده اید شما و پزشکتان می توانید مشکل را ریشه یابی کنید. درمان مشکل زمینه ای می تواند آمنوره را درمان کند.

به گزارش ایسنا، نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد به‌رغم ارتباط آشکار میان استعمال سیگار و کاهش قدرت بینایی تنها یک پنجم از افراد از این موضوع آگاهی دارند که استعمال سیگار می‌تواند به نابینایی منجر شود.

نتایج مطالعات نشان می‌دهد افراد سیگاری در مقایسه با افراد غیر سیگاری دو برابر بیشتر احتمال دارد بینایی خود را از دست بدهند چرا که دود دخانیات موجب بروز چندین نوع بیماری چشمی و تشدید آن می‌شود. همچنین دود سیگار حاوی ترکیب‌های شیمیایی سمی است که چشم‌ها را تحریک کرده و به سلامت آن‌ها آسیب می‌زند.

کارشناسان اظهار داشتند: فلزات سنگین موجود در دود سیگار از قبیل سرب و مس می‌توانند در عدسی جمع و به آب مروارید منجر شوند. همچنین استعمال سیگار می‌تواند مشکلات بینایی ناشی از دیابت را از طریق آسیب رساندن به عروق خونی شبکیه تشدید کند

همچنین افراد سیگاری سه برابر بیشتر احتمال دارد به عارضه چشمی دژنراسیون ماکولا مرتبط با افزایش سن مبتلا شوند. علاوه بر این، این افراد در مقایسه با افراد غیر سیگاری ۱۶ برابر بیشتر احتمال دارد که به طور ناگهانی قدرت بینایی خود را از دست بدهند.

در این نظرسنجی که ۲۰۰۶ بزرگسال شرکت داشتند ۱۸ درصد اطلاع داشتند که دود سیگار خطر نابینایی و کاهش قدرت بینایی را به دنبال دارد در حالیکه سه چهارم از آنان می‌دانستند که استعمال سیگار با سرطان مرتبط است.

به گزارش شبکه خبری بی‌بی‌سی، به گفته کارشناسان خودداری از مصرف سیگار یکی از بهترین اقدامات برای حفظ سلامت چشم در کنار چکاپ‌های‌ مرتب است.

به گزارش ایسنا، اسفناج سرشار از کلسیم، منیزیم و آهن بوده و به همین علت برخی آن را غذایی "فوق‌العاده" می‌دانند.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که اسفناج مزایای سلامتی گوناگونی از جمله پیشگیری از سرطان و آسم، کاهش فشارخون و کمک به کنترل عوارض دیابت دارد. 

آزمایش‌های جدید به بررسی پتانسیل دیگری از اسفناج یعنی بهبود عملکرد عضلات پرداخته‌اند، البته در این مطالعه عصاره گیاه اسفناج در مکمل‌های غذایی به جای گیاه آن مورد بررسی قرار گرفته است.

متخصصان دانشگاه آزاد برلین در این مطالعه تاثیر "اکدیسترون" را بر عملکرد ورزشی و قدرت عضلانی مورد آزمایش قرار دادند.

اکدیسترون ترکیب اصلی عصاره اسفناج است. این ترکیب یک فتواستروئید است یعنی استروئیدی که به طور طبیعی در گیاهان ترشح می‌شود و متعلق به گروهی موسوم به فیتواسترول‌هاست که به طور ساختاری شبیه به کلسترول‌ هستند.

مطالعات قبلی در پستانداران نشان داده‌اند که اکدیستروئیدها طیف گسترده ای از اثرات مفید دارند.  در دهه ۱۹۸۰ میلادی متخصصان اکدیسترون را "راز روسی" نامیدند که تصور می‌شد ورزشکاران المپیک روسیه از آن  به عنوان مکمل تقویت عملکرد استفاده می‌کردند.

سایر مطالعات نشان داده‌اند که اکدیسترون "سنتز پروتئین در ماهیچه اسکلتی" را افزایش می‌دهد. در واقع متخصصان تاکید کرده‌اند که اکدیسترون نسبت به سایر استروئیدهای ممنوعه در ورزش مانند متاندرستنولون قوی‌تر است.

تیم متخصصان دانشگاه آزاد برلین برای تحقیقات خود مطالعه‌ای روی ۴۶ ورزشکار جوان صورت دادند. متخصصان این ورزشکاران را به دو گروه تقسیم کردند و به یک گروه عصاره اسفناج و به گروه دیگر دارونما دادند. در این مطالعه که برای ۱۰ هفته به طول انجامید، نه متخصصان و نه ورزشکاران نمی‌دانستند کدام گروه کدام ماده را دریافت می‌کند.

در طول این مطالعه ورزشکاران به منظور مشخص شدن تأثیرات اکدیسترون بر بهبود عملکردشان، دوزهای متفاوتی از آن را دریافت می‌کردند.

سپس متخصصان نمونه‌های خون و ادرار این ورزشکاران را برای تجزیه و تحلیل اکدیسترون و شاخصه‌های زیستی بالقوه  بهبود عملکرد آن‌ها گرفتند. آن‌ها هم‌چنین غربالگری جامع برای مواد ممنوعه افزایش دهنده عملکرد را در افراد مورد آزمایش انجام دادند.

نتایج آزمایش‌ها نشان داد ورزشکارانی که اکدیسترون دریافت کرده بودند، افزایش قابل ملاحظه ای در توده عضلانی خود داشتند. یافته‌ها هم‌چنین حاکی از فعل و انفعالات اکدیسترون با  گیرنده استروژن بتا بود. علاوه بر این یافته‌های آزمایش‌ها افزایش کارایی تکرار تمرینات فشاری را نشان دادند.

نکته دیگر آن که آزمایشات خون و ادرار نشانه‌هایی از سمی شدن کبد یا کلیه را در ورزشکاران نشان ندادند.

متخصصان این مطالعه تاکید کرده‌اند که با توجه به تأثیر قابل توجه مکمل اکدیسترون بر بهبود عملکرد ورزشی ورزشکاران، این ماده باید در فهرست مواد و روش‌های ممنوعه در ورزش در طبقه عوامل آنابولیک قرار گیرد.

بنا بر گزارش سایت تخصصی مدیکال نیوز تودی، متخصصان هم‌چنین خاطر نشان کرده‌اند که شرکت‌کنندگان این مطالعه روزانه حداقل دو قرص اکدیسترون که معادل چیزی بین ۲۵۰ گرم تا چهار کیلوگرم گیاه اسفناج، بسته به کیفیت آن است، مصرف می‌کردند.  

به گزارش ایسنا، گروهی از متخصصان علوم پزشکیِ آمریکا در بررسی انجام شده به ارزیابی اطلاعات ۸۳۲۶ مرد و زن ۶۵ ساله و بالاتر پرداختند و با در نظر گرفتن فاکتورهای اجتماعی-جمعیتی، بیماری‌های مزمن و سابقه استعمال سیگار به این نتیجه رسیدند که افرادی با عضلات ضعیف ۵۰ درصد بیشتر در معرض مرگ زودرس هستند.

به گفته متخصصان حفظ توانی عضلانی در طول زندگی به خصوص در دوران سالمندی برای افزایش طول عمر و عدم وابستگی به دیگران اهمیت بسزایی دارد. همچنین بررسی‌های متعدد حاکی از آن است که قوی بودن عضلات نسبت به حجم عضلانی، شاخص مهمتری در ارزیابی وضعیت کلی سلامت و افزایش طول عمر است.

به علاوه، در این بررسی مشخص شد "قدرت عضلات دست" (قدرت گریپ دست و انگشتان) به شکل معکوس با محدودیت حرکت و معلولیت مرتبط است.

به گفته متخصصان به رغم اینکه ارزیابی قدرت گریپ دست، تستی ساده و مقرون به صرفه است اما در حال حاضر بخشی از معاینات معمول پزشکی نیست. این درحالیست که بررسی‌های پزشکی حاکی از اهمیت همگانی کردن ارزیابی قدرت گریپ نه تنها برای افراد سالمند بلکه در دوران میانسالی است.

به گزارش پایگاه اینترنتی IANS، متخصصان معتقدند همگانی کردن تست قدرت گریپ دست تاثیری پیشگیرانه دارد و می‌تواند به افزایش طول عمر و حفظ استقلال سالمندان کمک کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از فورچون، دانشمندان گام مهمی را در نحوه تولید اسپرم انسان، آن گونه که بدن آن را می‌سازد، برداشته‌اند که می‌تواند یک روز باعث ایجاد اسپرم‌های مصنوعی و تخمک‌ها برای درمان ناباروری شود.

محققان موسسه گوردون دانشگاه کمبریج اولین تیمی هستند که در مسیر میان سلول‌های بنیادی و اسپرم نابالغ به چنین مرحله‌ای که یک نقطه عطف قابل توجه است رسیده‌اند.

این مسیر که تیم در تلاش برای پیگیری و درک آن است، شامل سلول‌های جنینی(رویانی) هستند که از طریق یک سری مراحل پیچیده شناخته شده موسوم به "میوز" به اسپرم نابالغ تبدیل می‌شوند.

پلاگر(Pellagra) یک نوع بیماری است که در اثر کمبود نیاسین (ویتامین B3) به وجود می‌آید. اولین علامت بیماری پلاگر، قرمزی پوست است.

ویتامین B3 چیست

ویتامین B3 که به نیاسین نیز معروف است، نقش اساسی در سلامت پوست، گوارش و روان دارد و از عملکرد بیش از ۲۰۰ آنزیم در بدن حمایت می کند.

ویتامین B3، ترکیب دو ماده شیمیایی اسید نیکوتینیک و نیکوتین آمید است. بدن این مواد شیمیایی را برای تولید دو ماده شیمیایی اضافی NAD و NADP تجزیه می کند.

NAD و NADP در انواع واکنش های شیمیایی بدن نقش دارند و از متابولیسم سلولی نیز حمایت می کنند؛ بنابراین افرادی که به اندازه کافی ویتامین B3 دریافت نمی کنند، طیفی از مشکلات جزیی تا کشنده را تجربه کنند.

قد نهایی شما به وراثت و محیط وابسته است، بنابراین تصور این که قد نهایی فقط به زمینه ارثی مربوط می‌‌شود، غلط است. عوامل محیطی مانند ورزش، تغذیه، وضعیت خواب، بیماری و استرس بر رشد قد شما تاثیر می‌‌گذارند.

شما بر روی ژن‌های خود کنترلی ندارید، ولی کنترل عوامل محیطی در اختیار شماست. پس می‌‌توانید برای اصلاح قد خود راه‌های زیر را امتحان کنید.