بی

دیسک گردن:

به دلیل قرار گرفتن گردن در حالات نامناسب، فشار و ضربه های ناگهانی و مداوم بر مهره های گردن ستون فقرات آسیب می بیند. به مرور زمان این حرکات شدید باعث ایجاد دیسک گردن یا به عبارتی بیرون زدگی دیسک گردن می شوند. 

گردن از اندام های مهم بدن به شمار می رود که در بسیاری از قسمت های بدن گسترش یافته، همچنین کار برخی از اعضا به ستون فقرات وابسته است، پس می بایست در حرکات خود دقت داشته باشید زیرا حرکت گردن به سمت عقب و جلو به طور ناگهانی برای دیسک گردن بسیار زیان آور است.

زمانی که مهره بین گردن آسیب می بیند بیمار با گردن درد روبرو شده و با محدودیت در انجام وظایف خود مواجه می شود، لیکن اگر فتق دیسک گردن رخ دهد، با پاره شدن و جابه جایی دیسک گردن قابل مشاهده پزشکی است. فتق گردن موجب آسیب رسیدن به ریشه نخاع شده و سبب تحریک و انتشار درد به اندام های دیگر بدن می شود.

دلایل مختلفی وجود دارد که سبب به وجود آمدن دیسک گردن می شود، با افزایش سن و روند پیری، تحلیل و خشکی دیسک، فضای موجود بین مهره های گردن کاهش می یابد، به همین دلیل احتمال بیرون زدگی دیسک افزایش یافته، همچنین رباط ها و استخوان هایی که ستون فقرات را تشکیل می دهند، از مقاومت و انعطاف پذیری کمتری برخوردار خواهند بود، این تغییرات به مرور زمان و با افزایش سن سبب تنگ و باریک تر شدن کانال نخاعی گردن شده و موجب وارد کردن فشار بر طناب نخاعی می شود که تنگی کانال نخاعی گردن را به دنبال خواهد داشت.

تنگی کانال نخاعی گردن تا زمانی که درد آن محدود به گردن درد باشد با درمان های احتیاطی در مدت زمان طولانی قابل مراقبت و درمان است، اما اگر تنگی کانال نخاعی بیمار شدید باشد، به طوری که تمام طول روز درد شدید داشته باشد می بایست به جراح مغز و اعصاب مراجعه و آزمایش های اولیه را انجام گیرد.

به گزارش ایسنا، محققان با بیان اینکه سیگارهای الکترونیکی به سلامت قلب ضرر می‌رساند، اظهار داشتند: یافته‌های بدست آمده باور به اینکه این سیگارها بی‌خطر هستند را رد می‌کند.

نتایج بررسی‌ها حاکی از آن است ذرات ریز موجود در هوای آلوده که وارد جریان خون می‌شوند به طور مستقیم بر قلب تاثیر می‌گذارند که به گفته محققان این ادعا در مورد سیگارهای الکترونیکی نیز صحیح است.

محققان آمریکایی اظهار داشتند: هنوز تحقیقات کافی در مورد تاثیرات سیگارهای الکترونیکی بر سلامت انجام نگرفته‌است. بسیاری از افراد بر این باورند که این محصول برای سلامت بی‌خطر است این درحالیست که دلایل بسیاری وجود دارد که لازم است بر اساس آن‌ها نسبت به مضرات سیگارهای الکترونیکی برای سلامت قلب نگران بود.

بر اساس یافته‌های جدید محققان آمریکایی، سیگارهای الکترونیکی حاوی ترکیب‌هایی از قبیل نیکوتین، فلزات و طعم دهنده‌هاست که به بروز مشکلات قلبی کمک می‌کنند.

ذرات ریز موجود در جریان خون فشار خون، ضربان قلب را افزایش داده و به تنگی عروق و التهاب منجر می‌شود که تمامی آن‌ها با بیماری‌ قلبی مرتبط هستند.

سازمان بهداشت جهانی (WHO) اعلام کرده‌است تعداد مصرف کنندگان سیگارهای الکترونیکی از هفت میلیون نفر در سال 2011 به 41 میلیون نفر در سال 2018 افزایش پیدا کرده و پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است این تعداد در سال 2021 به بیش از 55 میلیون نفر می‌رسد.

به گزارش  مهر، طبق اعلام موسسه ملی سلامت آمریکا، باکتری های بدن به هضم غذا کمک می کنند، از بدن در مقابل عفونت محافظت می نمایند و سلامت تولیدمثلی را حفظ می کنند.

این موسسه برای حفظ باکتری های بدن، موارد زیر را توصیه می کند:

- بدون تجویز پزشک آنتی بیوتیک مصرف نکنید و پزشک تان را نیز برای تجویز آنتی بیوتیک تحت فشار قرار ندهید. آنتی بیوتیک به سلامت باکتری ها آسیب می رساند.

 - قبل از غذاخوردن یا آماده کردن غذا دست هایتان را بشوئید.

- در صورت عدم نیاز، از محصولات آنتی باکتریال استفاده نکنید.

- بیش از حد از ضدعفونی کننده های دست استفاده نکنید.

- بهترین مرطوبت کننده های مناسب پوست دست تان را استفاده نمایید.

 به گزارش فارس به نقل از مدیکال نیوز، بزرگ‌ترین بررسی انجام شده در مورد میزان ترک سیگار در میان بیماران سرطانی در آمریکا نشان می‌دهد نزدیک به نیمی از افراد سرطانی در این کشور که در برنامه های ترک سیگار شرکت می کنند در ماه ها و سال های بعد نیز سیگار نمی‌کشند.

به نظر می رسد بیماران سرطانی با اطلاع از شرایط وخیم و خطرناک خود و با درک تاثیر مرگبار مصرف سیگار بر روی سلامتشان، برنامه های ترک سیگار را جدی گرفته و لذا در نهایت موفق به این کار می شوند. اما افراد دیگر به علت عدم جدیت در نهایت نمی توانند سیگار را ترک کنند.

پژوهش یادشده که در دانشگاه تگزاس و با همکاری 3245 داوطلب مبتلا به سرطان بین سال های 2006 تا 2015 صورت گرفته است. این بررسی متوسط میزان ترک سیگار در بیماران سرطانی را در بازه های زمانی سه، شش و نه ماهه به ترتیب 45، 46 و 44 درصد نشان می دهد.

گفتنی است میزان موفقیت دیگر برنامه های ترک سیگار که توسط افراد عادی پیگیری می شود بسیار ناچیز است و در بهترین حالت از 20 درصد افراد شرکت کننده فراتر نمی رود.

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری یونایتدپرس، محققان با مطالعه اطلاعات پزشکی حدود ۲۷ هزار و ۵۰۰ فرد ۳۵ تا ۶۵ ساله بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ دریافتند هر ۱۰ سانتی‌متر (معادل حدود ۴ اینچ) قد بلندتر، احتمال ابتلا به دیابت نوع دو را در مردان ۴۱ درصد و در زنان ۳۳ درصد کاهش می‌دهد.

افراد کوتاه قد بیشتر در معرض ابتلا به کبد چرب و بیماری‌های قلبی و متابولیکی از جمله فشار خون و کلسترول بالا و التهاب قرار دارند و تمام این عوامل جزو عوامل خطر دیابت هستند. در ادامه آمده است طول پا با کاهش خطر ابتلا به دیابت مرتبط است.

محققان معتقدند قد به تنهایی موجب مقاومت نسبت به انسولین نمی‌شود؛ بلکه سایر عوامل مرتبط با رشد در بروز دیابت دخیل هستند و نمی‌توان با قطعیت گفت که افراد کوتاه قد باید بیشتر مورد غربالگری دیابت و بیماری‌های متابولیک قرار گیرند.

پزشکان برای افراد کوتاه قد جای نگرانی نمی‌بینند و معتقدند رژیم غذایی، تحرک فیزیکی، سابقه خانوادگی و میزان قند خون مهمترین عوامل در بروز دیابت هستند.

نتایج این مطالعه در نشریه Diabetologia منتشر شده است.

به گزارش پایگاه خبری مدیکال اکسپرس، مطالعات نشان می‌دهد برخلاف باکتری‌های روده، باکتری‌های موجود در پلاک‌های عروق کرونر قلب التهابی هستند و باکتری‌های روده بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری (حمله قلبی) با افرادی که آنژین پایدار (stable angina) دارند متفاوت است. آنژین پایدار به درد قفسه سینه یا ناراحتی‌هایی گفته می‌شود که اغلب بر اثر فعالیت شدید یا استرس رخ می‌دهد.

رژیم غذایی،‌ سیگار، آلودگی، ‌سن و انواع داروها تاثیر مهمی بر فیزیولوژی سلولی، ‌سیستم ایمنی و متابولیسم دارد. بر اساس مطالعات قبلی تمام این عوامل توسط میکروارگانیسم‌های روده تعدیل می‌شوند.

محققان ۳۰ بیمار مبتلا به سندرم حادکرونری و آنژین پایدار را مورد بررسی قرار دادند. باکتری‌های روده از نمونه مدفوع و باکتری‌های پلاک‌ کرونری از بالن‌های آنژیوپلاستی استخراج شد. مقایسه میکروب‌های مدفوع و پلاک‌های کرونری ترکیبات متفاوتی را نشان می‌دهد. باکتری‌های مدفوع ترکیبات ناهمگونی دارد و حاوی باکتری‌های Bacteroidetes و Firmicutes است.

پلاک‌های کرونری میکروب‌هایی با خاصیت التهابی هستند که به باکتری‌های  Actinobacteria و Proteobacteria تعلق دارند.

ادامه مطالعات نشان می‌دهد ساختار و آرایش میکروب‌های روده در افراد مبتلا به آنژین پایدار و سندرم حاد کرونر متفاوت است؛ از طرفی مواد شیمیایی که توسط این باکتری‌ها تولید می‌شود می‌تواند به بی‌ثباتی پلاک‌ها و  بروز حمله قلبی منجر شود.

نتایج این مطالعه در کنگره جهانی قلب و عروق ارائه شده است.

ه گزارش ایسنا، داروهای مسکن شامل ترکیباتی هستند که اپیوئید خوانده می‌شود و مانند مرفین عمل می‌کنند. اپیوئیدها به گیرنده‌های مخصوصی در سیستم عصبی -به ویژه در مغز- متصل می‌شوند تا تأثیر خود را نشان دهند.

نوربرت ودارتس، متخصصی که در زمینه داروهای مسکن و اعتیاد در بیمارستان دانشگاه رگنزبورگ آلمان تحقیق می‌کند، می‌گوید: اپیوئیدها قوی‌ترین مسکن‌هایی هستند که به صورت دارو در دسترس‌اند و قویتر از آنها داروهای بیهوشی است.

اپیوئیدها نوعی ترکیبات روانگردان هستند و مرفین قدیمی‌ترین و مهمترین ماده مخدریست که انسان می‌شناسد. این روزها در مصارف پزشکی به جای مشتقات طبیعی خشخاش مانند تریاک از اپیوئیدها استفاده می‌شود که در فرآیندی شیمیایی تهیه می‌گردند. مثلأ قرص‌های کدئین یکی از اپیوئیدها هستند.

تأثیر این ترکیبات در بدن انسان همیشه یکسان نیست. نوربرت ودارتس می‌گوید: برخی اپیوئیدها در قالب قرص مسکن در روده جذب می‌شوند. آنها پس از بلع مدتی در معده هستند تا به صورت محلول درآیند و بعد که به روده می‌رسند، جذب خون می‌شوند و معمولأ سه ساعت زمان نیاز دارند تا اثر خود را نشان دهند.

هر چه مصرف این داروها بیشتر باشد، تأثیر آنها کمتر می‌شود. در نتیجه مصرف‌کننده باید به طور مرتب دوز آن را بیشتر کند تا به تسکین درد برسد. او از نظر جسمی و روحی به آن وابسته می‌شود. این وابستگی ممکن است به جایی ‌برسد که فرد برای هر درد کوچکی نیازمند مسکن باشد.

اپیوئیدها هرچند اغلب عوارض جانبی اندکی دارند اما مصرف بی‌رویه آنها باعث تهوع، استفراغ یا در درازمدت یبوست می‌شود. از آن مهمتر آنها به کبد هم فشار می‌آورند. نوربرت ودارتس تأکید می‌کند که این مسکن‌ها، داروهای بسیار مهمی هستند و تمام کسانی که دچار سانحه شده‌اند، جراحی داشتند یا از سرطان رنج می‌برند می‌دانند که این داروها چه کمک بزرگی برای تسکین درد هستند.

اما مصرف دراز مدت آنها، بیش از دو ماه برای بدن مخرب است. او می‌گوید: این مسکن‌ها برای بیماران سرطانی ضروری هستند. البته آن هم، نه همیشه. حال تصور کنید فردی در ۲۵ سالگی دچار درد مزمن کمر شده و پزشکان تشخیص دادند که او تا ۳۰ سال آینده از این درد رها نخواهد شد. در این صورت مصرف این مسکن‌ها اشتباه است. بنابراین باید برای تسکین این قبیل دردها به دنبال راه‌های درمانی موثرتر و با عوارض جانبی‌ کمتر بود.

بنابر گزارش دویچه‌وله، او تأکید می‌کند که این مثال برای درد عادت هم صادق است و استفاده از ایپویئدها برای تسکین این درد راه‌حلی کاملاً اشتباه است. ودارتس می گوید: مثل این است که با توپ به یک گنجشک شلیک کنید."

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، 36 میلیون نفر در سراسر جهان چه در اثر بیماری و چه آسیب و جراحت از نابینایی رنج می‌برند و تا همین یک دهه پیش، افراد نابینا امید خیلی کمی برای بازگشت بینایی خود داشتند.

پزشکان دانشگاه منچستر در سال 2009 اولین چشم بیونیک موسوم به "آرگوس II" را در حدقه یک بیمار کاشتند. اکنون پس از 10 سال، سازندگان آن چشم مصنوعی در حال آزمایش یک سیستم بینایی مصنوعی با توانایی بیشتر هستند، چیزی که مستقیما به مغز بیمار متصل می‌شود و بینایی را برای او فراهم می‌کند.

محققان این سیستم جدید را "سیستم پروتز بینایی کورتیکال اوریون"(Orion Visual Cortical Prostesis System) نامیده‌اند. این سیستم همانند "آرگوس II" از یک دوربین کوچک نصب شده بر روی یک عینک برای ضبط تصاویر، یک واحد پردازش ویدیو برای تبدیل آنچه دوربین می‌بیند به محرک‌های الکتریکی و تفسیر آن و یک ایمپلنت که تحریک کننده مغز کاربر برای ایجاد یک تصویر قابل درک است، تشکیل شده است.

درنهایت بر خلاف "آرگوس II" که به اعصاب نوری بیمار می‌چسبید، "اوریون" مستقیما روی مغز کاشته می‌شود.

این کاشت از طریق ایجاد حفره کوچکی در جمجمه در قسمت پشت سر بیمار انجام می‌شود.

"ویل مک‌گوایر" سرپرست این تحقیقات گفت: ما مجموعه‌ای از الکترودها را بین دو نیمه مغز بیمار روبروی قشر بینایی قرار می‌دهیم. سپس آنها یک بسته الکترونیکی را در جمجمه، دقیقاً کنار حفره ایمپلنت فراهم می‌کنند. این بسته الکترونیکی حاوی یک سیم پیچ انتقال کوچک است که نیرو و داده‌ها را به صورت بی‌سیم از قسمت‌های خارجی سیستم دریافت می‌کند.

مراحل نصب نیاز به یک شب اقامت در بیمارستان و به دنبال آن یک دوره نقاهت سه تا چهار هفته‌ای قبل از روشن کردن سیستم دارد.

"مک‌گوایر" گفت: در این مرحله کاربر به عینک و اجزای مختلف که به هم متصل شده‌اند، مجهز شده است و پس از آن انتظار می‌رود کاربران شروع به دیدن نقاطی از نور و فسفن(phosphene) کنند. اما پس از آن کارهای زیادی وجود دارد که باید انجام شود.

این فسفن‌ها نتیجه کاشت 60 الکترود هستند که قشر بصری را تحریک می‌کنند و برای تأمین قابل تشخیص‌ترین نقطه نور ممکن، هر کدام باید به طور جداگانه تنظیم شوند. برای انجام این فرآیند نیاز به هفته‌ها تا ماه‌ها تنظیم است.

فُسفِن پدیده‌ای است که در آن احساس دیدن یک نور یا نمایان شدن لکه‌هایی در میدان بینایی حتی در زمان بسته بودن چشم در انسان به وجود می‌آید. پدید آمدن فسفن را از علائم پیش از جدا شدن شبکیه می‌دانند. علت به وجود آمدن فسفن‌ها می‌تواند تحریکات مکانیکی، الکتریکی یا مغناطیسی رتین یا قشر بینایی مغز یا از بین رفتن سلول‌های شبکه بینایی باشد.

مرحله بعدی ایجاد نقشه مکانی و اطمینان از این است که هر الکترود از انرژی صحیح در مغز بیمار استفاده می‌کند.

هنگامی که نقشه برداری کامل و تأیید شود ، این داده‌ها در یک الگوریتم تغذیه می‌شوند که می‌توان از آنها برای تبدیل تصاویر به پارامترهای تحریک مغز برای تقلید آنچه دوربین مشاهده می‌کند، استفاده کرد. پس از آن چند ماه صرف عادت کردن به سیستم و یادگیری چگونگی استفاده از آن می‌شود.

"اوریون" در حال انجام امکان سنجی اولیه در مرکز پزشکی UCLA و کالج پزشکی Baylor در هیوستون برای اطمینان از ایمنی این فناوری برای آزمایشات بزرگتر است.

شش بیمار شامل پنج مرد و یک زن در ژانویه سال 2018 جراحی شده‌اند که همه آنها کاملا نابینا هستند. اکنون 13 ماه پس از نصب ایمپلنت‌ها، تنها یک بیمار عوارض جانبی جدی (تشنج) را گزارش داد.

مک‌گوایر گفت: به طور کلی با توجه به تعداد افراد مورد آزمایش، احساس می‌کنیم این روش خوب و ایمن است و من فکر می‌کنم جامعه پزشکان با آن موافق باشند.

با این حال به رغم اینکه این دستگاه تا اینجا با موفقیت آزمایش شده است، گرفتن تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA) دشوار است.

تیم تحقیقاتی قصد دارد این فناوری را توسعه دهد و تعداد الکترودها را برای بهبود تصاویر به 150 تا 200 عدد گسترش دهد.

مک‌گوایر گفت: ما فکر می‌کنیم می‌توانیم پیشرفت‌های چشمگیری را در قسمت نرم افزاری ایجاد کنیم و سپس فناوری‌های دیگری وجود دارد که باید توسعه یابد. ما شریکانی داریم که هم اکنون روی بعضی از این موارد کار می‌کنند.

به عنوان مثال، یک تیم در حال کار بر روی فیلتر فاصله است چرا که بیمار با ورودی تصویر از یک دوربین واحد، درک عمقی ندارد.

تیم می‌گوید: اگر دو دوربین داشتیم شاید می‌توانستیم این گزینه را تامین کنیم. در حال حاضر فقط امکان تشخیص دور و نزدیکی را دارند و درکی از میزان دقیق‌تر فاصله ندارند.

این تیم همچنین در حال بررسی ویژگی‌های تشخیص چهره و شیء است. از آنجا که تصویری که کاربر می‌بیند خیلی واضح نیست، با استفاده از این فناوری‌ها سیستم به کاربر کمک می‌کند تا فراتر از تحریک مغز، در تشخیص چهره‌ها و اشیا به وی کمک کند.

تیم سازنده همچنین به دنبال ادغام دوربین حرارتی است که کاربر را قادر می‌سازد طول موج مادون قرمز را درون سیستم خود ببیند.

مک‌گوایر گفت: برای کاربران خوب خواهد بود که به تصویربرداری حرارتی دسترسی داشته باشند. آنها می‌توانند قسمت داغ اجاق گاز یا فنجان قهوه را بدین وسیله شناسایی کنند تا آسیب نبینند.

ما هنوز سال‌ها با عملیاتی شدن این فناوری به طور کامل فاصله داریم، اما حداقل می‌توان امیدوار بود که طی سالیان آتی افراد نابینا بار دیگر قادر به دیدن شوند.