جان

ه گزارش ایسنا، داروهای مسکن شامل ترکیباتی هستند که اپیوئید خوانده می‌شود و مانند مرفین عمل می‌کنند. اپیوئیدها به گیرنده‌های مخصوصی در سیستم عصبی -به ویژه در مغز- متصل می‌شوند تا تأثیر خود را نشان دهند.

نوربرت ودارتس، متخصصی که در زمینه داروهای مسکن و اعتیاد در بیمارستان دانشگاه رگنزبورگ آلمان تحقیق می‌کند، می‌گوید: اپیوئیدها قوی‌ترین مسکن‌هایی هستند که به صورت دارو در دسترس‌اند و قویتر از آنها داروهای بیهوشی است.

اپیوئیدها نوعی ترکیبات روانگردان هستند و مرفین قدیمی‌ترین و مهمترین ماده مخدریست که انسان می‌شناسد. این روزها در مصارف پزشکی به جای مشتقات طبیعی خشخاش مانند تریاک از اپیوئیدها استفاده می‌شود که در فرآیندی شیمیایی تهیه می‌گردند. مثلأ قرص‌های کدئین یکی از اپیوئیدها هستند.

تأثیر این ترکیبات در بدن انسان همیشه یکسان نیست. نوربرت ودارتس می‌گوید: برخی اپیوئیدها در قالب قرص مسکن در روده جذب می‌شوند. آنها پس از بلع مدتی در معده هستند تا به صورت محلول درآیند و بعد که به روده می‌رسند، جذب خون می‌شوند و معمولأ سه ساعت زمان نیاز دارند تا اثر خود را نشان دهند.

هر چه مصرف این داروها بیشتر باشد، تأثیر آنها کمتر می‌شود. در نتیجه مصرف‌کننده باید به طور مرتب دوز آن را بیشتر کند تا به تسکین درد برسد. او از نظر جسمی و روحی به آن وابسته می‌شود. این وابستگی ممکن است به جایی ‌برسد که فرد برای هر درد کوچکی نیازمند مسکن باشد.

اپیوئیدها هرچند اغلب عوارض جانبی اندکی دارند اما مصرف بی‌رویه آنها باعث تهوع، استفراغ یا در درازمدت یبوست می‌شود. از آن مهمتر آنها به کبد هم فشار می‌آورند. نوربرت ودارتس تأکید می‌کند که این مسکن‌ها، داروهای بسیار مهمی هستند و تمام کسانی که دچار سانحه شده‌اند، جراحی داشتند یا از سرطان رنج می‌برند می‌دانند که این داروها چه کمک بزرگی برای تسکین درد هستند.

اما مصرف دراز مدت آنها، بیش از دو ماه برای بدن مخرب است. او می‌گوید: این مسکن‌ها برای بیماران سرطانی ضروری هستند. البته آن هم، نه همیشه. حال تصور کنید فردی در ۲۵ سالگی دچار درد مزمن کمر شده و پزشکان تشخیص دادند که او تا ۳۰ سال آینده از این درد رها نخواهد شد. در این صورت مصرف این مسکن‌ها اشتباه است. بنابراین باید برای تسکین این قبیل دردها به دنبال راه‌های درمانی موثرتر و با عوارض جانبی‌ کمتر بود.

بنابر گزارش دویچه‌وله، او تأکید می‌کند که این مثال برای درد عادت هم صادق است و استفاده از ایپویئدها برای تسکین این درد راه‌حلی کاملاً اشتباه است. ودارتس می گوید: مثل این است که با توپ به یک گنجشک شلیک کنید."

به گزارش مهر، محققان دانشگاه ایست آنجلیا بریتانیا می گویند مصرف روزانه یک فنجان بلوبری خطر ابتلا به بیماری قلبی-عروقی را تا ۱۵ درصد کاهش می دهد.

«آدین کسیدی»، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می گوید: «ابتلا به سندروم متابولیک به شکل قابل توجهی موجب افزایش ریسک بیماری قلبی، سکته و دیابت می شود و غالباً استاتین ها و سایر داروها برای کمک به کنترل آنها تجویز می شود.»

در سندروم متابولیک، افراد حداقل یکی از سه فاکتور پرخطر زیر را دارند: فشارخون بالا، قندخون بالا، چربی اضافی دور کمر، میزان پایین کلسترول خوب HDL و میزان بالا تری گلیسیریدها.

در این مطالعه، محققان تاثیر مصرف روزانه بلوبری را در ۱۳۸ فرد چاق و دارای اضافه وزن (میانگین سنی ۵۰ تا ۷۵ سال) و مبتلا به سندروم متابولیک بررسی کردند.

محققان دریافتند مصرف روزانه یک فنجان بلوبری منجر به بهبود عملکرد عروق خونی و سفتی شریان ها می شود و در نتیجه ریسک بیماری قلبی-عروقی بین ۱۲ تا ۱۵ درصد کاهش می یابد.

به گزارش فارس به نقل از تک تایمز، پژوهشگران همواره در مورد مقدار مناسب مصرف قهوه در هر روز با یکدیگر بحث و اختلاف نظر داشته اند و برخی از آنها هشدار می دادند که افراط در مصرف قهوه می تواند به طور جدی به سلامتی آسیب بزند. 

بررسی هایی که به تازگی در این زمینه در دانشگاه کوئین مری لندن صورت گرفته نشان می دهد مصرف بالای روزانه قهوه آن قدرها هم که تصور می شد خطرناک نیست و هر فرد می تواند روزانه تا 25 فنجان قهوه بنوشد، بدون آنکه خطری سلامتی وی را تهدید کند.

برخی پژوهشگران قبلا مصرف بالای قهوه را عامل تصلب شرائین و همین طور افزایش احتمال حمله قلبی می دانستند، اما بررسی های جدید نشان می دهد که این تصور هم درست نیست. تحقیقاتی که در این زمینه بر روی بیش از 8000 نفر صورت گرفته، ثابت می کند تصورات قبلی در مورد خطرات مصرف بالای قهوه درست نیست.

البته نتیجه این تحقیق بدان معنا نیست که افراد بهتر است روزانه بیش از 20 فنجان قهوه مصرف کنند و بهتر است از افراط در این زمینه خودداری کنند. همین پژوهش نشان داد اکثر کسانی که روزانه مصرف قهوه زیادی دارند را مردان سیگاری یا الکلی تشکیل می دهند.

یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های خانم‌ها قبل از رسیدن مناسبت‌های خاصی مثل یک مهمانی یا مراسم عروسی و عید نوروز، لاغر کردن اندام هاست. در این میان بسیاری از افراد به دنبال راه‌های سریع و رژیم‌های کوتاه مدت و معجزه‌گر می‌گردند و به نوعی می‌خواهند در کوتاه‌ترین زمان بیشترین نتیجه را بگیرند. 

شاید شما هم این مطلب را شنیده باشید که رژیم لاغری سریع باعث ایجاد آسیب‌های جبران ناپذیری به بدن می‌شود. علت آن نیز کاملا مشخص است عدم تامین منابع غذایی و ویتامین‌ها و از دست دادن آب بدن باعث بروز این مشکلات می‌شود.

حالا تحت یه شرایطی برای کاهش وزن عجله دارید و تصمیم گرفتید که یکی از این رژیم ها را استفاده کنید. بهتون اکیدا توصیه می کنم اولا بیش از یک دوره رژیم را تکرار نکنید و اگر قصد تکرار داشتید چند ماه به بدنتون فرصت بدید. دوم اینکه خیلی از این رژیم مستلزم مصرف مولتی ویتامین هست، پس یادتون نره مصرف کنید و  سوم حالا که دارید سختی این رژیم ها را تحمل می کنید بلافاصله بعد از اتمام رژیم یا اینکه مراسمتون رو راه انداختید شروع به پرخوری نکنید چون وزنتون دو برابر میشه و بر میگرده !!! کم کم به رژیم سابق بر گردید. 

موز میوه ای سرشار از پتاسیم است، که این ماده معدنی نقش مهمی در حفظ سلامت قلب دارد. کمبود پتاسیم موجب می شود شریان ها عملکردی مطابق با آن چه انتظار می رود، نداشته باشند. اما آیا مصرف یک موز در روز می تواند از بیماری قلبی پیشگیری کند؟

قلب یک عضله است و پتاسیم به تحریک این عضله برای انقباض و پمپاژ خون به سراسر بدن کمک می کند. پتاسیم به حفظ ریتم قلب و فشار خون دیاستولیک (فشاری که قلب برای پمپاژ خون از طریق شریان ها ایجاد می کند) سالم کمک می کند.

همچنین، پتاسیم به عنوان یک رگ گشا عمل می کند، و با ایجاد آرامش در رگ های خونی در سراسر بدن، به جریان آزادانه خون، با کاهش احتمال شکل گیری لخته های خون و انسدادهایی که به سکته مغزی منجر می شوند، کمک می کند.

به تازگی نیز نتایج برخی پژوهش ها نشان داده اند که بدون پتاسیم کافی، شریان های شما ممکن است تبدیل به استخوان شوند.