روغن ترافل نوعی روغن طعم دهنده است که اغلب می توانیم از آن در غذاهایی مانند پیتزا، پاستا، ریزوتو و یا سبزیجات استفاده کنیم و طعمی دلپذیر به آن ها ببخشیم و از طعم لذیذ و فواید سلامتی آن بهره مند شویم.
اگر چه قبلا روغن ترافل به منوهای رستورانها و فست فودهای پرطرفدار محدود می شد، اما در حال حاضر این روغن یکی از عناصر موجود در آشپزخانه های سراسر جهان است. بسیاری از این رستوران ها از روغن ترافل به عنوان طعم دهنده استفاده می کنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس تایمز، پژوهش در مورد ویژگیهای پزشکی خون کروکودیلها، موضوع جدیدی نیست اما به نظر میرسد که پژوهشگران توانستهاند برای استفاده از خون این حیوان در کار با باکتریها و ویروسهای مقاوم در برابر دارو، به بینش جدیدی دست یابند.
پژوهش پیشین در مورد خون کروکودیل، براساس بررسی کروکودیلها در شرایط طبیعی زندگی آنها صورت گرفته بود. زیستشناسان با بررسی رفتار کروکودیلها دریافتند اگرچه این موجودات اغلب رفتار خشونتآمیزی با حیوانات دیگر دارند اما فقط تعداد خیلی کمی از آنها، عفونتهای کشنده را از زخمهای خود منتشر میکنند. به نظر میرسد حتی زندگی کردن در آبهای آلوده به باکتری نمیتواند بر فرآیند ترمیم زخم آنها مؤثر باشد. این مقاومت طبیعی در برابر عفونت باکتریایی، در حیوانات وحشی عجیب نیست اما به نظر میرسد خون کروکودیلها، از مقاومت ویژهای برخوردار است.
دکتر "دونالد برنچ"(Donald Branch)، پزشک "مؤسسه پژوهشی بیمارستان عمومی تورنتو"(TGHRI) و "استفان مککارتی"(Stephen McCarthy)، از پژوهشگران "دانشگاه تورنتو"(UofT)، نمونههای خون کروکودیلها را مورد بررسی قرار دادند و به نتایج غیرمنتظرهای دست یافتند. در این آزمایش، سرمهای ساخته شده از خون انسان و کروکودیل به صورت جداگانه در معرض ۲۳ نوع باکتری از جمله "استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متیسیلین"(MRSA) قرار گرفتند.
سرم انسانی توانست هشت نوع از ۲۳ نوع باکتری را از بین ببرد اما سرم کروکودیل، همه انواع باکتری را از بین برد و موفق شد سطح کلی ایدز را در خون عفونی انسان نیز کاهش دهد.
دانشمندان با دیدن نتایج امیدوارکننده این آزمایش، تولید ساختار شیمیایی پپتیدهای خون کروکودیل را آغاز کردند و به نتایج موفقیتآمیزی دست یافتند. آنها سلولهای انسانی مبتلا به ایدز را در معرض خون کروکودیل قرار دادند و دریافتند که خون کروکودیل میتواند عفونت ناشی از ایدز را سرکوب کند. پژوهشگران با تفکیک ترکیبات متفاوت خون، پروتئینهای مؤثر را شناسایی کردند. این پروتئینها، مشابه پروتئینهای انسانی موسوم به "هیستون"(Histone) هستند که بیان ژن را تنظیم میکنند.
اگرچه هیستونها نتوانستند از ورود ایدز به DNA میزبان پیشگیری کنند اما بیان ژن ویروسی که گام مهم و مؤثری در چرخه پیشرفت ایدز به شمار میرود، متوقف کردند. سلولهای انسان به رغم داشتن پروتئین هیستون، نسبت به عفونت ناشی از ایدز حساس هستند.
پژوهشگران در مرحله بعد، هیستونها را در خون افراد مبتلا به ایدز مورد بررسی قرار دادند و دریافتند خون افراد مبتلا به ایدز نسبت به خون افراد سالم، هیستون کمتری تولید میکند.
دکتر برنچ گفت: نتایج این پژوهش نشان میدهند که ایدز میتواند با سرکوب تولید پروتئین محافظ، مکانیسمهای طبیعی دفاع بدن را تحت تأثیر قرار دهد. ذخیره هیستونها در خون با افزایش تولید آنها و یا کشف دارویی که عملکرد مشابه آنها را داشته باشد، میتواند راهبرد جدیدی برای درمان ایدز باشد.
بسیاری از شرکتهای دارویی در حال حاضر تلاش میکنند تا محصولاتی حاوی خون و یا روغن کروکودیل ارائه دهند اما به خاطر دلایل مؤثر در حوزه تجاری، از گفتن نام خود پرهیز میکنند.

به گزارش ایسنا، رژیم غذایی میتواند نقش مهمی در وضعیت افراد مبتلا به این عارضه داشته باشد و خودداری از مصرف غذاهایی که موجب التهاب در بدن میشوند تا حدود زیادی اثربخش است.
بنابر اعلام "فود پریونشن"، آنچه در ادامه ذکر شده برخی از انواع مواد غذایی است که مبتلایان به دردهای مفصلی باید از مصرف آنها خودداری کنند.
قند افزوده: قند ترکیب ضروری رژیم غذایی است و بدن به دریافت آن میل دارد. هرچند در حال حاضر و به دلیل فراوانی خوراکیهای فرآوری شده میزان قند دریافتی بیشتر میشود. قند به دلیل تداخل با چربی و پروتئین در بدن موجب التهاب میشود و "محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته" (AGE) را تولید میکند. محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته علاوه بر التهاب، روند فرسودگی بدن را نیز سرعت میدهند.
مواد الکلی: اگرچه مواد الکلی در گروه مواد غذایی جای نمیگیرد اما مصرف آن میتواند بیشترین تأثیر را روی درد مفصل بگذارد. همچنین الکل موجب از دست رفتن آب بدن شده و التهاب در بدن را به همراه دارد.
آسپارتام و شیرین کنندههای مصنوعی: مصرف این نوع شیرین کنندهها نه تنها به درمان درد مفصل کمک نمیکند بلکه به دلیل مضرات متعددی که برای سلامت دارد شناخته شده است و حتی میتواند موجب آرتریت در افرادی شود که پیش از این به این عارضه مبتلا نبودهاند.
محصولات لبنی: مصرف لبنیات مشکلساز است زیرا حاوی پروتئینهایی است که بافتهای اطراف مفصل را در برخی افراد ملتهب میسازد. همچنین با بالا رفتن سن هضم مواد لبنی سختتر میشود.
نمک: نمک نیز با مضراتی مهم برای سلامتی همراه است زیرا موجب احتباس آب و فشار خون بالا میشود. حفظ تعادل در میزان مایعات موجود در بدن برای سلامت مفاصل ضروری است اما میزان اضافه آن موجب ورم و التهاب میشود.
مونوسدیم گلوتامات: این افزودنی غذایی که بر پایه نمک است موجب احتباس آب و ورم میشود.
چربیهای اشباعشده: دلایل بسیاری وجود دارد که نشاندهنده ضرورت خودداری از مصرف چربیهای اشباع شده است که خطر ابتلاء به بیماری قلبی و آسیب دیدن مفصلها مواردی از آن به حساب میآید. نتایج چندین مطالعه نشان داده که کاهش مصرف چربی اشباع شده واکنش التهابی بدن را کاهش میدهد.
روغن ذرت / امگا ۶: روغن ذرت مملو از اسیدهای چرب امگا ۶ است که مصرف به اندازه آن خطری ندارد اگرچه التهاب زاست. هرچند خوراکیهای فرآوری شده که امروزه به مقدار زیاد مصرف میشود حاوی میزان بالایی از اسیدهای چرب امگا ۶ هستند که تعادل میان امگا ۶ و امگا ۳ را در بدن بر هم میزند و در نتیجه میتوانند موجب بروز التهاب شوند.


گل پامچال یک گیاه گلدار است که در شمال و جنوب آمریکا رشد میکند. این گیاه همچنین به نام Sundrops نیز شناخته میشود. روغن به دست آمده از دانههای این گیاه به طور گسترده برای درمان آکنه و جوش استفاده میشود، و به عنوان مثال میتواند التهاب و قرمزی ناشی از این بیماری پوستی را کاهش دهد.
گل پامچال یا پامچال شب یک گیاه رایجی است که در مناطق معتدل شمال آمریکا، اروپا و جنوب آمریکا یافت میشود. این گل اساسا یک گیاه وحشی است که به جنس گل مغربی تعلق دارد. این گیاه شباهت زیادی به پامچال انگلیسی دارد و شکوفههای آن معمولا در شب باز میشود و به همین دلیل پامچال شب نامیده میشود.
