شکری که ما اکنون مصرف میکنیم مادهی تصفیهشدهای است که در کارخانه تمام ویتامینها، پروتئین و آنزیمهای آن جدا میشود و بهصورت مادهی غلیظ پودری درمیآید که مصرف آن نه تنها سودی ندارد بلکه مضر هم خواهد بود.
بهطور عامیانه به تمام مواد شیرین، شکر گفته میشود. این مادهی کریستالی سرشناس از گلوکز، فروکتوز و گالاکتوز تشکیل شده است که در ابتدای کشف آن در جنوب آسیا و آمریکا چون بهصورت شربت از نیشکر عصارهگیری میشد چندان قابل حمل ونقل گسترده نبود. تا اینکه هندیها توانستند آن را بهصورت دانههای کریستالی دربیاورند و به شهرت جهانی برسانند.
خوب است بدانید شکر تا قرن هجدهم در اروپا جزو کالاهای خوراکی لوکس محسوب میشد و در واقع عامهی مردم همچنان از عسل بهعنوان شیرینکننده استفاده میکردند. شکری که ما اکنون مصرف میکنیم مادهی تصفیهشدهای است که در کارخانه تمام ویتامینها، پروتئین و آنزیمهای آن جدا میشود و بهصورت مادهی غلیظ پودری درمیآید که مصرف آن نه تنها سودی ندارد بلکه مضر هم خواهد بود.
در حال حاضر شکر بدترین مادهای است که در رژیم غذایی مدرن وجود دارد. این ماده تأثیرات مخربی روی سوختوساز بدن دارد و باعث بروز بیماریهای مختلف میشود.
