موجود

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری ساینس، عامل تصویربرداری مورد استفاده در این تکنیک که با عنوان BLZ-100 شناخته می‌شود، در واقع نوعی پپتید موجود در زهر عقرب است که در یک فرآیند خاص، بهینه‌سازی و رنگدانه‌های فلوروسنت به آن افزوده شده است. این ماده غیرسمی بوده و به طور طبیعی با سلول‌های تومور مغز پیوند برقرار می‌کند و رنگدانه‌های فلوروسنت در برابر پرتوهای نزدیک به مادون قرمز شروع به درخشش می‌کنند. بدین ترتیب به سادگی می توان سلول‌های تومور را از بافت طبیعی مغز تشخیص داد.

در آزمایشات اولیه، از این ماده برای تشخیص سلول‌های تومور مغزی در 17 بیمار استفاده شد و محققان توانستند تومور را به نحو موثری شناسایی کنند. ماده BLZ-100 هیچ‌گونه عوارض جانبی قابل توجهی روی بیماران نداشت.

دوربین مورد استفاده در این تحقیقات نیز نمونه پیشرفته‌ای است که امکان تصویربرداری با استفاده از پرتوهای نزدیک به مادون قرمز و پرتوهای نور سفید را به صورت همزمان فراهم می‌کند. پیش از این برای تهیه چنین تصاویری از چند دوربین حجیم در اتاق عمل استفاده می‌شد. اما این فناوری جدیدی امکان انتقال بین دو نوع تصویربرداری را به صورت لحظه‌ای در اختیار می‌گذارد.

در حال حاضر محققان این فناوری را در آزمایشات کلینیکی مختلف از جمله مطالعه سرطان مغز کودکان مورد بررسی قرار می‌دهند و در تلاشند تا قبل از دریافت مجوز سازمان غذا و دارو، آن را تکمیل کنند.

محققان معتقدند با استفاده از ترکیب BLZ-100 می‌توان سایر انواع سرطان را نیز را تشخیص داد.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریهNeurosurgery منتشر شده است.

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس تایمز، پژوهش در مورد ویژگی‌های پزشکی خون کروکودیل‌ها، موضوع جدیدی نیست اما به نظر می‌رسد که پژوهشگران توانسته‌اند برای استفاده از خون این حیوان در کار با باکتری‌ها و ویروس‌های مقاوم در برابر دارو، به بینش جدیدی دست یابند.

پژوهش پیشین در مورد خون کروکودیل، براساس بررسی کروکودیل‌ها در شرایط طبیعی زندگی آنها صورت گرفته بود. زیست‌شناسان با بررسی رفتار کروکودیل‌ها دریافتند اگرچه این موجودات اغلب رفتار خشونت‌آمیزی با حیوانات دیگر دارند اما فقط تعداد خیلی کمی از آنها، عفونت‌های کشنده را از زخم‌های خود منتشر می‌کنند. به نظر می‌رسد حتی زندگی کردن در آب‌های آلوده به باکتری نمی‌تواند بر فرآیند ترمیم زخم آنها مؤثر باشد. این مقاومت طبیعی در برابر عفونت باکتریایی، در حیوانات وحشی عجیب نیست اما به نظر می‌رسد خون کروکودیل‌ها، از مقاومت ویژه‌ای برخوردار است.

دکتر "دونالد برنچ"(Donald Branch)، پزشک "مؤسسه پژوهشی بیمارستان عمومی تورنتو"(TGHRI) و "استفان مک‌کارتی"(Stephen McCarthy)، از پژوهشگران "دانشگاه تورنتو"(UofT)، نمونه‌های خون کروکودیل‌ها را مورد بررسی قرار دادند و به نتایج غیرمنتظره‌ای دست یافتند. در این آزمایش، سرم‌های ساخته شده از خون انسان و کروکودیل به صورت جداگانه در معرض ۲۳ نوع باکتری از جمله "استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین"(MRSA) قرار گرفتند.

سرم انسانی توانست هشت نوع از ۲۳ نوع باکتری را از بین ببرد اما سرم کروکودیل، همه انواع باکتری را از بین برد و موفق شد سطح کلی ایدز را در خون عفونی انسان نیز کاهش دهد.

دانشمندان با دیدن نتایج امیدوارکننده این آزمایش، تولید ساختار شیمیایی پپتیدهای خون کروکودیل را آغاز کردند و به نتایج موفقیت‌آمیزی دست یافتند. آنها سلول‌های انسانی مبتلا به ایدز را در معرض خون کروکودیل قرار دادند و دریافتند که خون کروکودیل می‌تواند عفونت ناشی از ایدز را سرکوب کند. پژوهشگران با تفکیک ترکیبات متفاوت خون، پروتئین‌های مؤثر را شناسایی کردند. این پروتئین‌ها، مشابه پروتئین‌های انسانی موسوم به "هیستون"(Histone) هستند که بیان ژن را تنظیم می‌کنند.

اگرچه هیستون‌ها نتوانستند از ورود ایدز به DNA میزبان پیشگیری کنند اما بیان ژن ویروسی که گام مهم و مؤثری در چرخه پیشرفت ایدز به شمار می‌رود، متوقف کردند. سلول‌های انسان به رغم داشتن پروتئین هیستون، نسبت به عفونت ناشی از ایدز حساس هستند.

پژوهشگران در مرحله بعد، هیستون‌ها را در خون افراد مبتلا به ایدز مورد بررسی قرار دادند و دریافتند خون افراد مبتلا به ایدز نسبت به خون افراد سالم، هیستون کمتری تولید می‌کند.

دکتر برنچ گفت: نتایج این پژوهش نشان می‌دهند که ایدز می‌تواند با سرکوب تولید پروتئین محافظ، مکانیسم‌های طبیعی دفاع بدن را تحت تأثیر قرار دهد. ذخیره هیستون‌ها در خون با افزایش تولید آنها و یا کشف دارویی که عملکرد مشابه آنها را داشته باشد، می‌تواند راهبرد جدیدی برای درمان ایدز باشد.

بسیاری از شرکت‌های دارویی در حال حاضر تلاش می‌کنند تا محصولاتی حاوی خون و یا روغن کروکودیل ارائه دهند اما به خاطر دلایل مؤثر در حوزه تجاری، از گفتن نام خود پرهیز می‌کنند.